ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ

Λέμε ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ, φωνάζουμε, διαδηλώνουμε, διαμαρτυρόμαστε, και αποτέλεσμα ΜΗΔΕΝ. Γίνονται πόλεμοι, η κοινωνία όλο και πιο βίαιη γίνεται, η βλακεία υπερισχύει.



Λέμε ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ, αλλά δέρνουμε τα παιδιά μας, βρίζουμε το γείτονα, τσακωνόμαστε με τους συγγενείς, ΔΙΔΑΣΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΔΟΥΜΕ ΤΗ ΒΙΑ με κάθε τρόπο.



Λέμε ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ, αλλά ανατρέφουμε τους νέους με το φάσμα της καχυποψίας και του φόβου, διδάσκουμε στα παιδιά μας τη δύναμη του τρόμου. Με τη συμπεριφορά μας δείχνουμε σεβασμό στον ισχυρό και "ισχυρός" είναι αυτός που έχει τον καλύτερο οπλισμό, αυτός που είναι ικανός να σκοτώσει περισσότερους ανθρώπους, να εξαφανίσει ολόκληρα έθνη από προσώπου Γης.

Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξει κάτι;

Να πούμε ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ

Το Κρυφό Σχολειό της Βλακείας

Η ατάκα είναι του Λάκη Λαζόπουλου από το απόσπασμα της εκπομπής του, που βρήκα στο YouTube, με τη μεσολάβηση του buzz και του SPY
--->>>εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=oDCay1ZFQB4

Μεταξύ των άλλων, είπε ότι "Υπάρχει κόσμος που τα παίρνει σοβαρά αυτά", σχολιάζοντας την παράλειψη των καναλιών να αναφερθούν στη τελευταία δουλειά του Μίκη Θεοδωράκη, το δίσκο που κυκλοφόρησε με τραγούδια του με τη Μαρία Φαραντούρη, ενώ κυκλοφορούν ευρύτατα ανοησίες από κακόφωνους κάθε μεσημέρι στις κουτσομπολίστικες εκπομπές "πληροφόρησης" περί τα "καλλιτεχνικά".

Η κατακλείδα "Τι με ενδιαφέρει;" είναι τραγική στο άκουσμά της, με έκανε να ανατριχιάσω από φρίκη. Γιατί εμένα ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ.

Το ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ είναι εδώ και ζει ανάμεσά μας και αναπτύσσεται, όλοι φοιτούμε σε αυτό με κίνδυνο να γίνουμε τελικά... φυτά!!!

Ολο και περισσότερος κόσμος κλείνει την Τηλεόραση, αλλά είναι αυτή η πράξη Η ΛΥΣΗ του ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ..?

Η ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΩΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ. Αλλά, πού να το ξέρουν αυτό τα μηχανάκια της AGB..? Αυτά μετρούν τηλεθέαση υποκουλτούρας και οι διαφημισταράδες που ενισχύουν τα κανάλια με πακτωλούς από ευρά, αυτή λογαριάζουν.

Δεν βάζει ταμπελίτσες η τηλεθέαση, δεν αναφέρει ονομαστικά τους τηλεθεατές που προτιμούν την Αλφα ή τη Βήττα εκπομπή, δεν αναφέρει ονομαστικά ποιος ακριβώς τηλεθεατής βλέπει και προτιμά τις εκπομπές που προβάλλονται στις υψηλές θέσεις.

Το δυστύχημα είναι ότι πληρώνουμε ΟΛΟΙ τα κρατικά κανάλια και, τουλάχιστον από αυτά, μπορούμε και ΠΡΕΠΕΙ να ζητούμε ΥΨΗΛΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ προς ανάπτυξη του Ηθους και της Παιδείας και όχι να ταυτίζονται με το ρεύμα της υποκουλτούρας, το οποίο διαστρεβλώνει και καταβαραθρώνει κάθε έννοια Πολιτισμού.

Φυσικά και δεν προτείνω το διαχωρισμό των τηλεθεατών σε "ποιοτικούς και μη". Απλώς, αρνούμαι την ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ και προτείνω την "επανίδρυση" του καθεστώτος των τηλεοπτικών εκπομπών Τέχνης. Να είναι "πιο κοντά" στο μέσο τηλεθεατή, ώστε να μη τον απομακρύνουν τα βαρύγδουπα ονόματα και τα περίτεχνα στολίδια των στούντιο και των παρουσιαστών.

Χάθηκε μια εκπομπή (ή περισσότερες) που αναφέρεται στην Τέχνη να έχει σπιρτάδα και ζωντάνια; Χάθηκε να την παρουσιάζουν πρόσωπα φρέσκα (ή και μπαγιάτικα, αλλά) χωρίς μπότοξ;

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΣ, σηκωθείτε λίγο από τους καναπέδες, τριγυρίστε μαζί μας, οδηγείστε μας στους χώρους όπου η ψυχή ανατάσσεται, κεντρίστε μας το νου να κατανοούμε και μη τα δίνετε όλα μασημένα. Μπείτε στη Νέα Εποχή Κριτικής Παρουσίασης, κι εμείς θα ακολουθήσουμε.

Οπως πάμε, ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ θα αναπτυχθεί τόσο, που θα φτάσει να γίνει... ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ !!!...

Ηδη, ο κ. Λιακόπουλος φροντίζει με σθένος γι αυτή την εξέλιξη. Εισάγει πρωτότυπη εφηρμοσμένη ορολογία -τεριρέμ, κοσμοσφαίρες, Αζαζέλ, Αζαζαρέλ, τέσλα, σκελετός Κενταύρου, σκελετός Γίγαντα στο ΜΕΤΡΟ, Γονίδιο των ΕΛ, κλπ κλπ- επεκτείνει το γνωστικό αντικείμενο του λαού προς σφαίρες μακρινές -Τακλαμακάν, Περού, Πυραμίδες, Κούφια Γη, πλανήτης Αρης, Σείριος, κλπ κλπ. Το μοναδικό πρόβλημα είναι ότι η "παιδεία" που προσφέρει δεν είναι δωρεάν. Τι περιμένετε κ.κ. αρμόδιοι του Κράτους; Δώστε του ανθρώπου... μια καλή ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ !!!..

Προσοχή! μαϊμού "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ"

Μόλις πριν από λίγο έλαβα μήνυμα από μια μαϊμού! Από μια απομίμηση της ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, δηλαδή, που με ενημέρωνε ότι "Όλοι οι πελάτες του On-line τραπεζικού συστήματός μας πρέπει να κάνουν κλικ στο παρακάτω σύνδεσμο για να ξεκινήσει η διαδικασία επαλήθευσης των στοιχείων του χρήστη"

Ο σύνδεσμος
https://homebank.nbg.gr/nbgib/Logon.jsp
όταν τοποθετούσα (όχι πάτημα, ε) πάνω του το ποντίκι, φανέρωνε στη κάτω μπάρα του μόνιτορ τη διεύθυνση
"http://onuka.co.kr/AsaMall/nbg.gr.html"
η οποία ουδεμία σχέση έχει με την ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Τα στοιχεία του μηνύματος είναι:

Από: Periled D. Route
e-mail: dipw@nbg.gr
Θέμα: National Bank of Greece alert
Ημερομηνία: Thu, 29 Mar 2007 08:39:02 +0400

---------------------
ΣΗΜ.1. Πατείστε πάνω στην εικόνα να μεγαλώσει, να φανεί ολόκληρο το μήνυμα
ΣΗΜ.2. Ανεβάζω το ποστ για ενημέρωση των πολιτών/πελατών της Ε.Τ.Ε. που δεν το γνωρίζουν.
ΣΗΜ.3. Ηδη, κυκλοφορεί ενημέρωση της Τράπεζας, την οποία βρήκα στο Google, περί της ενοχλητικής και απατεώνισσας μαϊμούς, εδώ: http://homebank.nbg.gr/ με δίγλωσσο κείμενο, καθώς και με, επίσης δίγλωσσες, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ:

Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η
Σας ενημερώνουμε ότι είναι σε εξέλιξη αποστολή παραπλανητικών e-mails.
Παρακαλούμε να τα διαγράψετε αμέσως χωρίς να επιχειρήσετε να συνδεθείτε!!
Τηρείτε πάντοτε τις ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ που ακολουθούν.


A T T E N T I O N
We inform the public that there is in process a dispatch of false e-mails.
You are kindly requested to delete them immediately, without attempting to connect!!
We strongly advice you to follow the SECURITY INSTRUCTIONS.

ΣΗΜ.4. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, που ανέβασε την ενημερωτική προειδοποίηση στο διαδίκτυο!

ON-LINE ΕΡΕΥΝΑ: EΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ BLOGGERS

Ο ερευνητής ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΚΑΡΑΜΠΑΣΗΣ από το Πάντειο Παν/μιο, είναι ο υπεύθυνος ερευνητής περί των ελληνόφωνων bloggers. Συμπλήρωσα ήδη το ερωτηματολόγιο και προτείνω να το πράξουμε όλοι, ώστε να συμβάλλουμε δυναμικά στη πρώτη έρευνα που γίνεται στη χώρα μας, η οποία σχετίζεται με μας.

η διεύθυνση του blog της έρευνας είναι αυτή:
http://www.blog-ereuna.blogspot.com/

Το link παραπομπής στο ερωτηματολόγιο είναι το:
http://www.smart-survey.co.uk/v.asp?i=1533qwbyk

Τώρα που το συμπληρώσατε, διαλέξτε κι ένα μπανεράκι!
Υπάρχουν διάφορα, για κάθε γούστο, εδώ:
http://blog-ereuna.blogspot.com/2007/03/banners.html

Ας μη λείψει κανείς!

Α! ενημερώθηκα το πρωί για το θέμα από το buzz και το blog http://www.smart-survey.co.uk

Η σάτιρα στην Ελλάδα: το γέλιο αντιμετωπίζει το σκοτεινό και το γελοίο

Πλημμυρίσαμε πια από διάφορους μάγους, αστρολόγους, μελλοντολόγους, παραμυθιαστές και αναδευτήρες πραγματικοτήτων στρεβλών, οι οποίοι σερβίρουν το βδελυρό τους μείγμα σε κρυστάλλινα ποτήρια. Ποιος μπορεί να μας προστατέψει εμάς, τους απλούς πολίτες; Να μας προστατέψει από τη γοητεία του παράλογου το οποίο διαστρέφουν σε "λογικό" και "επιστημονικό", από την αναγγελία βλακωδών "προφητειών" και ανόητων "ελπίδων";

Η δύσκολη εποχή που ζούμε, ευνοεί την ανάπτυξη όλων αυτών των παρασίτων της κοινωνίας μας, τα οποία δρουν καλυμένα πίσω από ένα Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών ή/και ένα εκδοτικό οίκο ή/και (δυστυχώς, συμβαίνει και αυτό) ένα ράσο ή/και ένα γοητευτικό παρουσιαστικό.

Το κράτος ενδιαφέρεται περισσότερο για διαφυγόντα κέρδη από φόρους, έτσι το Υπουργείο Οικονομικών μοιράζει "διπλώματα" μάγων, αστρολόγων, κλπ κλπ, με τη μορφή Δ.Π.Υ., τα τηλεοπτικά κανάλια αναδεικνύουν σε "μύστες" και "προφήτες" κάποιους (δήθεν) εθνικόφρονες μπουρδολόγους παραποιητές της Ιστορίας και της Θρησκείας του λαού μας, καθώς επίσης μερικούς ρασοφόρους, οι οποίοι έχουν ανοίξει μαγαζάκι στα παράθυρα τηλεοπτικών σταθμών, όπως και κάποιες κυρίες που πωλούν ένα γοητευτικό χαμογελο μαζί με ισχυρές μερίδες παραπληροφόρησης σε εκπομπές κρατικών καναλιών, χρυσοπληρωμένες από εμάς, τους πολίτες.

• Στον ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ A΄ ΛΥΚΕΙΟΥ της σχολικής χρονιάς 2006-2007, προτείνεται (Θεματικός Κύκλος: Το γέλιο) και το βιβλίο "Η Σάτιρα" του Ε.Π. Παπανούτσου, (ΘΚ σσ. 147-151), δείγμα της σημασίας που έχει το είδος αυτό στη ζωή των ελλήνων.

Η σάτιρα είναι συχνότατα ο μοναδικός τρόπος να αντιμετωπιστεί η ανεπάρκεια ή/και η γελοιότητα (επιεικέστατοι χαρακτηρισμοί) ορισμένων προσώπων ή/και καταστάσεων του κοινωνικού γίγνεσθαι στη χώρα μας. Ενα "όπλο" στα χέρια των μικρών και αδύναμων ανθρώπων, οι οποίοι δεν διαθέτουν τα "μέσα" της δημόσιας προβολής των απόψεών τους, πέρα από μια μικρή γωνίτσα στο διαδίκτυο, όπου μοιράζονται με άλλους την αγωνία τους, και οι οποίοι νιώθουν παγιδευμένοι από τον ορατό κίνδυνο της παραπληροφόρησης και της διαστρέβλωσης της πραγματικότητας.
Δυστυχώς, οι εξειδικευμένες "προσωπικότητες" στο είδος αυτό της ουφολογίας και της μπαρουφολογίας, δεν περιορίζονται πλέον στα μικρής εμβέλειας τηλεοπτικά κανάλια, αλλά έχουν εξαπλωθεί και σε εκπομπές μεγάλων καναλιών -ακόμα και στην κρατική ΝΕΤ αποπειράθηκαν να εισβάλλουν με τη γνωστή μας "φραπελιά".

Η σάτιρα, με το άφθονο γέλιο που προκαλούσε η γελοιοποίηση αχρείων προσώπων και σκοτεινών ή/και ανυπόφορων καταστάσεων, διατήρησε ακμαίο το φρόνημα του ελληνικού λαού κατά τη διάρκεια ζοφερών περιόδων δικτατορίας, η σάτιρα αντιμετώπισε με επιτυχία την πείνα της Κατοχής και τα κανόνια του Μουσολίνι στο Β' Πόλεμο.

Η σάτιρα στις ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες της δεκαετίας του '60, πέρα από το γέλιο, χάρισε στους μεταγενέστερους μια ανεπανάληπτη εικόνα εκείνης της εποχής, με τα μικροκομματικά κόλπα και τους κομματάρχες -ποιος δεν θυμάται το Μαυρογυαλούρο;- με την αντιποίηση επαγγέλματος -"Η κυρά μας η μαμή"- με τα αυστηρά ήθη -"Ο Θόδωρος και το δίκαννο", κλπ κλπ.

• Ο Μπάμπης Β. Παπαδόπουλος, φιλόλογος, συμπεριλαμβάνει μεταξύ των ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ Α.Σ.Ε.Π. 2007, στο Γνωστικό αντικείμενο "Νεοελληνική γλώσσα και γραμματεία" το θέμα
  «12. Δεν αποτελεί χαρακτηριστικό των Προδρομικών ή Πτωχοπροδρομικών ποιημάτων:
  α. η διάθεση για φιλοσοφικό προβληματισμό.
  β. η σάτιρα.
  γ. ο ηθογραφικός πλούτος.
  δ. η λαϊκή θυμοσοφία.»
  
  Φυσικά η απάντηση είναι το β', η σάτιρα. Επειδή η σάτιρα είναι δυναμικό είδος έκφρασης και έχει ισχύ στην εποχή, κατά τη διάρκεια της οποίας εκφράζεται.
  
  
• Στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας - ΥΠΟΤΟΜΕΑΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ, διδάσκεται
  «ΒΥΦΦ 209 - Η σάτιρα στο Βυζάντιο
  Διδάσκουσα: Μαρίνα Λουκάκη
  Περιγραφή: Η σάτιρα ως λογοτεχνικό είδος γνωρίζει ιδιαίτερη ανάπτυξη στο Βυζάντιο από τα μέσα του 11ου αιώνα μέχρι το τέλος της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Στην παράδοση θα παρουσιαστούν με χρονολογική σειρά τα σωζόμενα έργα, έμμετρα και πεζά. Με αφετηρία τα σατιρικά κείμενα Τιμαρίων (12ος αι.) και Μάζαρις (15ος αι.) θα μελετηθούν οι σχέσεις της βυζαντινής σάτιρας με την παράδοση του Λουκιανού και θα σχολιαστεί η διαφοροποίηση στη θεματολογία των βυζαντινών σατιρικών κειμένων ανάλογα με τις κοινωνικές και ιστορικές συνθήκες της εποχής τους.»
  
  
• Στο διαδικτυακό τόπο τoυ Kαποδιστριακού Πανεπιστημίου γίνεται αναφορά στο Συμπόσιο "Τεχνών Επίσκεψις - Σεπτέμβριος 2002: Tο Πανεπιστήμιο και η νεοελληνική σάτιρα"
  
  «Η έναρξη των εργασιών του Συμποσίου για τη νεοελληνική σάτιρα έγινε τη Δευτέρα, στις 16 Σεπτεμβρίου 2002, στο Παλαιό Πανεπιστήμιο (Θόλου 5, Πλάκα), στο πλαίσιο των εκδηλώσεων με την ονομασία "Τεχνών Επίσκεψις". Χαιρετισμό απηύθυνε ο Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού, καθηγητής κ. Αντ. Κουτσελίνης, ο οποίος ανέφερε χαρακτηριστικά: "Η σάτιρα είναι όρος που μαζί με τα παράγωγά του είναι από τους περισσότερο χρησιμοποιημένους στη λογοτεχνία, αλλά την ίδια στιγμή και ένας από τους πλέον ασαφείς. Προσδιορίσθηκε, από Άγγλους κυρίως με σημαντική αποδοχή, ως ποίημα όπου επικρίνεται η αχρειότητα ή ο παραλογισμός.
  
  Παρά ταύτα δεν υπάρχει κάποιος ακριβής ορισμός που να μπορεί να συμπεριλάβει το πολύπλοκο νόημα μιας λέξης που σημαίνει αφ' ενός ένα λογοτεχνικό είδος και αφ' ετέρου ένα περιπαικτικό πνεύμα ή ύφος που εμφανίζεται σε πολλά λογοτεχνικά είδη, αλλά μπορεί και να υπεισέρχεται σε κάθε είδος ανθρώπινης επικοινωνίας. Oπουδήποτε χρησιμοποιείται ένα έξυπνο χιούμορ για να κάνει κριτική σε κάτι παράλογο ή διεφθαρμένο, εκεί υπάρχει σάτιρα, είτε συναντάται ως ποίημα, σε ζωγραφικό έργο, στο σατιρικό σκίτσο, γελοιογραφία, ακόμη και κόμικς, στο θέατρο, στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο, κ.λπ. Με την έννοια αυτή η σάτιρα υπάρχει παντού. O σατιρικός συγγραφέας στηλιτεύει, διαπομπεύει, γελοιοποιεί ένα ελάττωμα ή ένα χαρακτήρα για να εξυγιάνει τα κοινωνικά ήθη. Και η κριτική που ακολουθεί είναι να προκαλέσει την αποδοκιμασία με τη θυμηδία. Με χιούμορ, κάποτε και με ειρωνεία. Oι τύποι που προβάλλει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είναι παραδείγματα για αποφυγή. Υπηρετεί την αλήθεια, ξεσκεπάζοντας το ψέμα που ντύνεται με το φόρεμά της για να εξαπατήσει. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο σατιρικός δεν ασχολείται και δεν ρεζιλεύει το φονιά, τον ασελγή, το ληστή, αλλά τους κακοποιούς που παίζουν επιτυχημένα το ρόλο των τίμιων και ανεπίληπτων ανθρώπων. Έχει λοιπόν ο σατιρικός το πάθος, κάποτε και το φανατισμό του ηθικολόγου που δεν υποφέρει τα στραβά και εννοεί να τα διαλαλήσει με τον τρόπο του.
  
  Είναι μια τέτοια μέθοδος αποτελεσματική; Έχει επιτυχία στο κοινωνικά αναμορφωτικό της πρόγραμμα; Oι περισσότεροι συμφωνούν καταφατικά. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Παπανούτσος, το πνεύμα στις σταυροφορίες του μπορεί να χρησιμοποιήσει όπλα πολύ περισσότερο αποτελεσματικά από εκείνα που σκοτώνουν. Η σάτιρα είναι ένα από αυτά. Το πανεπιστήμιο ανοίγει σήμερα την αυλαία του συμποσίου με το γενικό τίτλο Τεχνών Επίσκεψη, των φετινών εκδηλώσεων που αφορούν τα δρώμενα στη νεοελληνική σάτιρα. Ευχαριστεί όλους τους συντελεστές της οργάνωσης και τους διακεκριμένους εκτελεστές που λαμβάνουν μέρος και εύχεται καλή επιτυχία".»
  
  
• Ο δικός μας E-Lawyer, ενημερώνει με το άρθρο του Ορισμός της σάτιρας από ελληνικό δικαστήριο:
  
  «"[...] ως σάτιρα ορίζεται αφενός ένα λογοτεχνικό είδος (όπως λ.χ. αυτές του ρωμαίου ποιητή Οράτιου) και αφετέρου ένα περιπαιχτικό πνεύμα ή είδος που εμφανίζεται σε πολλά λογοτεχνικά είδη αλλά μπορεί να υπεισέρχεται σχεδόν σε κάθε είδος ανθρώπινης επικοινωνίας. Οπουδήποτε χρησιμοποιείται ένα έξυπνο χιούμορ για να κάνει κριτική σε κάτι παράλογο ή διεφθαρμένο εκεί υπάρχει σάτιρα, είτε συναντάται σε ποίημα ή σε κήρυγμα, σε ζωγραφικό έργο ή πολιτική λογομαχία, στην τηλεόραση ή στον κινηματογράφο (Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα 53ος τόμος σ.220, Ronald Paulson Satire Modern Essays in Criticism, εκδ. 1971). Ένα από τα σημεία στα οποία βρίσκεται ομοφωνία είναι ότι η λειτουργία της σάτιρας είναι διανοητική. Η μέθοδος που ορίζει τη σάτιρα είναι η παιγνιώδης παραμόφωση. Ψυχολογική βάση και συνάμα σκοπός της τεχνικής είναι η "μείωση" του θύματος, η οποία έγκειται στην υποβάθμιση της κατάστασής του ή της αξιοπρέπειάς του. Πολύ συχνά περιλαμβάνει παρομοιώσεις ή μεταφορές απο τον κόσμο των ζώων ή κατεβαίνει ακόμη πιο κάτω στον κόσμο των φυτών ή των ανόργανων όντων (βλ. μελέτη Κατερίνας Κωστίου, Η ποιητική της ανατροπής, σάιτρα, ειρωνεία, παρωδία, χιούμορ, εκδ. Νεφέλη, Αθήνα 2002, σ. 61 επ. με εκτενείς αναλύσεις και βιβλιογραφικές παραπομπές). Ο σατιριστής παραμορφώνει με πολλούς τρόπους: ελαχιστοποιεί τις καλές ιδιότητες κάποιου και μεγιστοποιεί τις κακές. Απομονώνει μοναδικές στιγμές ή συμβάντα και τα κάνει να φαίνονται κανόνας. Παραθέτει τη γνώμη μιας αυθεντίας που συμβαίνει να εξυπηρετεί την άποψή του. Αφαιρεί κάτι απο τα συμφραζόμενά του (Petro Norms, Moral or Other in Satire: A symposium Satire Newsletter.)."
  Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά, απόφαση 3117/2005
  Πηγή: Δίκαιο Μέσων Ενημέρωσης και Επικοινωνίας 2006, σελ. 211 επ.
  Με την παραπάνω απόφαση, ο δικαστής παρουσιάζεται ενήμερος για την "δευτερεύουσα" λειτουργία εννοιών και χαρακτηρισμών που αν εκλαμβάνονταν κυριολεκτικά θα συνιστούσαν προσβολή της προσωπικότητας, εξύβριση, δυσφήμιση κλπ. Αντίθετα από τους δικαστές στην υπόθεση Νταλάρα-Πανούση(ακόμη και σε επίπεδο Αρείου Πάγου), αλλά και από μέλη του ΕΣΡ στην υπόθεση Best, όπου φάνηκαν ανίδεοι για την καταγγελτική και θεμιτή λειτουργία της σάτιρας, οι δικαστές του Πειραιά αθώωσαν την παραμόρφωση πολιτικού που είχε εμπλακεί στην υπόθεση με τα "φρουτάκια", από γνωστή σατιρική εκπομπή.
  Σε τέτοιες υποθέσεις, ο δικαστής αναγκάζεται να γίνει από θεωρητικός της λογοτεχνίας, μέχρι -σχεδόν- τηλεκριτικός. Κι αυτό γιατί αναγκάζεται να εντάξει τις "προσβλητικές εκφράσεις" στο context της εκπομπής. Αναφέρει λοιπόν η απόφαση παρακάτω, πριν αθωώσει τον σατιριστή:
  "Τα ως άνω ελέχθησαν και εξεπέμφθησαν στην εκπομπή που συντονίζει και παρουσιάζει ο τρίτος των εναγομένων, η οποία είναι σατιρικού χαρακτήρα. Ως τοιαύτη δε εκλαμβάνεται απο το τηλεοπτικό κοινό, το οποίο αναζητά σε αυτήν τον σχολιασμό με την αίσθηση του χιούμορ των θεμάτων της επικαιρότητας. Ο σχολιασμός αυτός δε είναι ενίοτε δριμύς και εκτείνεται και σε πρόσωπα που βρίσκονται στην κορυφή της πολιτειακής πυραμίδας ως είναι ο εκάστοτε πρωθυπουργός της χώρας, οι υπουργοί και έτερα πρόσωπα της δημόσιας ζωής. Καθίσταται εναργές στον εκάστοτε τηλεθεατή ότι οι αναφορές που γίνονται σε αυτήν εμπεριέχουν σατιρικό χαρακτήρα, παρωδούν στιγμές και πρόσωπα της εκάστοτε επικαιρότητας με το χρωστήρα του δημιουργού αυτής και των συνεργατών του. Επομένως οι χαρακτηρισμοί που απεδόθησαν στον ενάγοντα δεν είναι υβριστικοί, διότι εντάσσονται στον , κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, σατιρικό σχολιασμό της επικαιρότητος της οποία πρωταγωνιστής υπήρξε αυτός ( ο ενάγων). Ειδικότερα η απόδοση σε αυτόν χαρακτηρισμών όπώς "φρούτο", "φάτσα", "λεβεντο...μεγάλος" είναι απόρροια της παιγνιώδους παραμόρφωσης της σατιρικής αυτής διάθεσης που ως τέτοια αντιμετωπίζεται και από τον τηλεθεατή που παρακολουθεί την εκπομπή, η δε ύπαρξη νωπών φρούτων στο σκηνικό της εκπομπής ενισχύει αυτήν την εντύπωση που δημιουργεί"»
  

-------
ΣΗΜ.1. Οι επισημάνσεις στο κείμενο του E-Lawyer είναι δικές του.
ΣΗΜ.2. Οι επισημάνσεις στον εναρκτήριο λόγο του Αντιπρύτανη Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού, καθηγητή κ. Αντ. Κουτσελίνη, είναι δικές μου.
ΣΗΜ.3. Φυσικά, δεν έχω ξεχάσει τον Αριστοφάνη, που, με τη καυστική του σάτιρα, στάθηκε απέναντι σε ένα πόλεμο.
ΣΗΜ.4. Δυσπιστώ προς την επέκταση της "προστασίας της προσωπικότητας" δημόσιων προσώπων, αποδεδειγμένα βλαπτικών για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.
ΣHM.5. Το Ε.Σ.Ρ. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΟΝΔΡΟΕΙΔΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ; ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ;
ΣΗΜ.6. Το σημερινό post είναι αφιερωμένο σε κείνους που τάχθηκαν να φυλάνε Θερμοπύλες: στους απελευθερωτές και στους επαναστάτες του 1821, στους ήρωες του '40-'41, και στους γνήσιους (εν πνεύματι) απογόνους τους. Για μια Ιδέα πολέμησαν και θυσιάστηκαν, για την Ιδέα ενός λαού Υπερήφανου και Ελεύθερου. Ελεύθερου στο Πνεύμα.

Η στοχοποίηση του Ενός Προσώπου

Με το να αντιδρούμε φραστικά εναντίον του "κράτους", ως μηχανισμού εξουσίας, εναντίον της "κοινωνίας", ως κακούργας μητριάς, κλπ κλπ, αποδυναμώνουμε τη διαμαρτυρία μας, ως πολιτών.

Υπάρχει κάποια κυβέρνηση που προΐσταται του κρατικού μηχανισμού, υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος εκφραστής των επιταγών της κάθε κυβέρνησης, ο οποίος χρησιμοποιεί (και ελέγχει?) τον κρατικό μηχανισμό.

Με δεδομένο ότι από τη βάση καταπολεμάται το (κάθε) πρόβλημα, η στοχοποίηση του Ενός Προσώπου νομίζω ότι οδηγεί στην αναγνώριση του προβλήματος, αν όχι σε σύντομη λύση.

Ο κρατικός μηχανισμός υπάρχει, το ζητούμενο είναι να εξυπηρετεί τους πολίτες και όχι μόνο την εξουσία.. ή, καλύτερα, ο κρατικός μηχανισμός υπάρχει για την εξυπηρέτηση των πολιτών και όχι για την αναχαίτιση της έκφρασης των αναγκών τους.

Ο διαχειριστής της εξουσίας οφείλει να χειρίζεται και να κατευθύνει τον κρατικό μηχανισμό προς όφελος των πολιτών και όχι εναντίον τους. Χωρίς πολίτες, υπάρχει κράτος; Ναι, υπάρχει το κράτος του φόβου.

Φτάνει πιά!

Εμείς οι Έλληνες πολίτες ζούμε, σε καθημερινή πλέον βάση, μια απαξίωση σε βάρος μας. Σε κανέναν άλλο τομέα της Διοίκησης της χώρας μας η απαξίωση αυτή δεν είναι πιο έντονη απ' ότι στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που παίρνει τη μορφή τυφλής βίας εναντίον συμπολιτών μας.
Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, όταν αυτή εκδηλώνεται με την συγκάλυψη της έκνομης δράσης λίγων αστυνομικών.
Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που αποτελεί η ανείπωτη ταλαιπωρία για την έκδοση διαβατηρίου και ταυτότητας.
Φτάνει πιά! Ζητούμε τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για να σταματήσει η απαξίωση σε βάρος των Ελλήνων πολιτών.

Ζητούμε:

• Τον απόλυτο σεβασμό προς την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των πολιτών.
• Την αποκατάσταση, με έργα και πράξεις, της αξιοπιστίας της Ελληνικής Αστυνομίας στην οποία έχει ανατεθεί η τήρηση της έννομης τάξης.
• Τον άμεσο εξορθολογισμό διαδικασιών για την έκδοση διαβατηρίων και ταυτοτήτων.

Ζητούμε αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα σε μια δημοκρατική κοινωνία στον 21ο αιώνα.

Μια πρωτοβουλία των ιστολογίων: Αμπελοφιλοσοφίες, αναΜόρφωση-ιστολόγιο, ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ, Ελεύθερος Σκοπευτής, Ιστολόγιον, ΚΑΙ βλέπω ΚΑΙ ακούω ΚΑΙ μιλάω, Καλτσόβρακο, Λαπούτα, Λευκός Θόρυβος, λ:ηρ, Μαργαριταρένια, Με Νταούλια και Ζουρνάδες, Στέφανος Ν. Παπανώτας, το χέρι, Ψιλικατζού, ANARRIMA, Digital Era, divaynne, doncat, eidisis-sxolia, Fairy Smoke, fastbackwards, Gravity & the Wind, GreekUniversityReform, Mickey@newblogger, Non-Linear Complexity, Nylon, oraelladas, RealityTape, taparaponasas stoMIXER, vrypannetweblog, We are not alone

Πάρτε μέρος στην πρωτοβουλία μας.

το χρονικό ενός θανάτου

13:35 -τηλεφωνεί ο νεφροπαθής αδελφός μου, τον οποίο φροντίζω, και ζητά ταξί για να πάει στον τεχνητό νεφρό, επειδή νιώθει αδύναμος.
13:45 -έρχεται το ταξί, ντύνομαι πρόχειρα, τον συνοδεύω μέχρι το ταξί, δεν θέλει ούτε να στηριχτεί πάνω μου από περηφάνεια, μη καταλάβει κανείς ότι είναι σε αδυναμία, δεν δεχεται ούτε να τον συνοδέψω μέχρι τη κλινική, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό, έχουν υπάρξει κι άλλες χειρότερες.
14:30 -μιλώ με τη κόρη μου στο MSN, όταν μου τηλεφωνούν από τη κλινική ότι "ξέρετε, ο αδελφός σας πέθανε". Γράφω ταυτόχρονα στο MSN την είδηση, λαβαίνω ψύχραιμη απάντηση "θαύμα ήταν μαμά που έζησε τόσα χρόνια", ρωτώ τον γιατρό "τι πρέπει να κάνω τώρα" μου λέει να ειδοποιήσω γραφείο τελετών και εκείνοι θα αναλάβουν.
14:40 -τηλεφωνώ στο γραφείο τελετών, "θα σας καλέσει σε λίγο ο υπεύθυνος" μου απαντούν, ο υπεύθυνος καλεί σε δυο λεπτά και σε λίγο καταφθάνει στο σπίτι, διαλέγω τα ρούχα για τη κηδεία και φεύγουμε για τη κλινική.
15:10 -στη κλινική, ο γιατρός δεν δίνει πιστοποιητικό θανάτου, επειδή απεβίωσε πριν μπει στον τεχνητό νεφρό και "έτσι είναι ο κανονισμός" λέει. Ζητώ τα ρούχα που φορούσε, μου τα δίνουν μαζί με το πορτοφόλι του, τα παπούτσια, τα γυαλιά του και δυο μαρκαδόρους. Ο γιατρός ετοιμάζει ένα χαρτί για παραπομπή σε νεκροτομή. Παλεύω το θέμα "νεκροτομείο" όσο γίνεται, ο γιατρός που τον κουράριζε λείπει, του τηλεφωνώ, μου λέι ότι "πράγματι, έτσι είναι ο κανονισμός και δε μπορώ να κάνω τίποτα". Φεύγουμε με τον τελετάρχη, ψωνίζω ένα μπουκαλάκι νερό, έχω στεγνώξει μέσα έξω.
16:00 -στο αστυνομικό τμήμα όπου υπάγεται η κλινική, ο αστυνομικός υπηρεσίας ψάχνει για το κατάλληλο χαρτί που πρέπει να συμπληρωθεί, βάζει και άλλους να ψάχνουν, χαρτί αργεί να βρεθεί, πίνω νερό, ανάβω τσιγάρο, έρχονται κάποιοι άσχετοι και ρωτούν διάφορα, η ώρα περνάει, φτάνουμε στον τόπο κατοικίας του νεκρού και "α, πρέπει να πάτε στο οικείο αστυνομικό τμήμα" μας λέει, του λέει ο τελετάρχης ότι το τμήμα όπου υπάγεται η κλινική είναι το αρμόδιο και να τηλεφωνήσει στο τμήμα όπου μας στέλνει μη τυχόν μας γυρίσουν πίσω, τηλεφωνεί πράγματι και εκεί πρέπει να πάμε μια και δεν έχει περάσει 24ωρο από την ώρα θανάτου, φεύγουμε.
17:50 -μπαίνουμε στο αμάξι -λευκό και χωρίς διακριτικά- και παρακαλώ τον τελετάρχη να πάω δέκα λεπτά να το πω στη μάνα μου που μένει εκεί κοντά, συμφωνεί και πάμε. Ανοίγω με το κλειδί μου, η μάνα είναι στο κήπο και φροντίζει τα φυτά της στηριζόμενη στο νέο της απόκτημα, ένα ωραίο καροτσάκι, της λέω "έλα να καθήσεις να σου πω κάτι" μου απαντά "κατι τρέχει με τον αδελφό σου, τρακάρισε;" της απαντώ "όχι, έλα να καθήσεις να σου πω" και της λέω "ο αδελφός μου τελείωσε", πετιέται πάνω ουρλιάζοντας, φεύγουν τα τζάμια από τα γυαλιά της "δυο λεβέντες είχα και τους έχασα και τους δυο" κραυγές απελπισίας "κι έλεγα να πάω στο νεκροταφείο μεθαύριο που είναι τα γενέθλια του μεγάλου" και "θα έρθεις έτσι κι αλλιώς" της λέω και "όχι δεν ξαναπατάω εκεί πέρα" σκηνές παράνοιας, φεύγω.
18:10 -στο αστυνομικό τμήμα όπου υπάγεται η κατοικία του νεκρού, ευγενέστατος ο αξιωματικός υπηρεσίας, καλεί να μου φέρουν νερό, ζητώ τουαλέτα, μου δίνει χαρτί τουαλέτας γιατί μέσα δεν έχει, βρίσκει αμέσως το παραπεμπτικό χαρτί για την εισαγγελία, γράφει, βγάζει έξω τον τελετάρχη που περιμένει για να με γυρίσει σπίτι μου, ώστε να δώσω ένορκη κατάθεση "τυπικά είναι αυτά" λέει, γράφει αυτά που του λέω, τέλος, φεύγουμε.
18:55 -γυρνώ σπίτι εξουθενωμένη, αλλα δεν το καταλαβαίνω, αρχίζω να τηλεφωνώ σε φίλους, να στέλνω μηνύματα, βάζω μια μπίρα, δεν έχω όρεξη για φαγητό, μια φίλη μου λέει να με πάρει να φάμε κάπου έξω και ούτε να τ' ακούσω, φοράω γάντια, βγάζω τα ρούχα του στο μπαλκόνι, αύριο θα τα πάω στο καθαριστήριο.

Η αποτυχία της θρησκείας ως συνεπίκουρου της δημόσιας τάξης

Η θρησκεία -οποιαδήποτε θρησκεία- βασίζεται στη μεταφυσική ανάγκη του ανθρώπινου πλάσματος για συνέχεια της ζωής και μετά το θάνατό του. Δυσκολεύεται ο ανθρώπινος νους να δεχτεί πως όλα τελειώνουν όταν παύει πια να ζει, ο θάνατος του προκαλεί δέος, έτσι έφτιαξε ένα μεταθανάτιο περιβάλλον όπου οδηγούνται οι ψυχές και, ανάλογα με τη δράση τους στον "επάνω κόσμο", τιμωρούνται ή απολαμβάνουν ειδική μεταχείση στον "κάτω κόσμο".

Δεν αρκείται δηλαδή η κάθε θρησκεία στην απάλειψη του φόβου του θανάτου, με την υπόσχεση ενός μελλοντικού μεταθανάτιου τόπου χλοερού, αλλά υπερακοντίζει εξακολουθώντας να τρομάζει τον άνθρωπο με τα καζάνια της κόλασης, όπου, κάθε παρανομία -γνωστή ή κρυφή- η οποία συνέβη εν ζωή, θα τιμωρείται και μετά το θάνατο. Σε αυτό ακριβώς το σημείο, η θρησκεία ταυτίζεται με την έννομη τάξη, βοηθώντας τη να επιβληθεί και δια της μεταφυσικής οδού.

Το οξύμωρο είναι ότι στις μέρες μας παρατηρείται το φαινόμενο ολοένα και περισσότεροι "καλοί άνθρωποι" να εγκληματούν. Καλοί και ήσυχοι και θρησκευόμενοι άνθρωποι να σκοτώνουν, να ληστεύουν, να παρανομούν, ξαφνιάζοντας με αυτό τον τρόπο τους γείτονές τους. Ενα σωρό απορημένοι γείτονες παρουσιάζονται σε τηλεοπτικά παράθυρα να διαλαλήσουν την έκπληξή τους για τον εγκληματία γείτονα και, συχνότατα, να... σταθούν στο πλευρό του!

Υποστηρίζουν τον εγκληματία ή το έγκλημα; Νομίζω ότι υποστηρίζουν την αποκλειστική διαχείριση των εγκοσμίων στη δύναμη του (κάθε) θεού, αν όχι την δική τους δυνατότητα να διαπράξουν κάτι παρεμφερές επαφιέμενοι στην "κρίση του Θεού" τους. Σ' Εκείνον αφήνουν το φορτίο της απόφασης να τιμωρεί ή να συγχωρεί και, δεδομένου ότι δέχονται πως ο αμαρτωλός μπορεί να συγχωρεθεί και μια στιγμή προ του θανάτου του, διατηρούν βάσιμες ελπίδες για την τελική είσοδό τους στον παράδεισο.

Αφού λοιπόν οι θρησκευόμενοι -και οι θρησκόληπτοι ακόμα περισσότερο- επαφίενται στην κρίση του (κάθε) θεού για τις πράξεις τους, δεν αναγνωρίζουν το ρόλο της δημόσιας έννομης τάξης, άρα είναι πιο εύκολο γι αυτούς να εγκληματούν. Οπότε, οι απορούντες γείτονες είναι εν δυνάμει μελλοντικοί εγκληματίες. Διαπιστώνεται ότι η θρησκεία δεν είναι πλέον συνεπίκουρος της δημόσιας έννομης τάξης, αλλά έχει κάνει στροφή 180 μοιρών, στηρίζοντας αποκλειστικά στο φόβο του θεού την ομαλή κοινωνική ζωή και λειτουργία.

Αυτό σημαίνει ότι οι πιστοί έχουν απογοητευτεί από το κράτος; Αντιμετωπίζουν προβλήματα τα οποία το κράτος αδυνατεί να λύσει και έχουν στραφεί προς τη θρησκεία ως αρωγό και παρηγορητή για τη μίζερη ζωή τους; Ισως να έχουν απογοητευτεί παράλληλα και από τους εκπροσώπους του (κάθε) θεού επί της γης, δεδομένου ότι η ενίσχυση την οποία ζητούν, συχνά είναι ανύπαρκτη. Οπότε, απομένει μόνον ο θεός, όπου και ακουμπούν τους φόβους και τις ελπίδες τους. Αρα, αυτοδικούν με γνώμονα την μελλοντική κρίση των πράξεών τους από τη θεία δίκη.

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ, ΜΑΪΟΣ 1973

Εφτασε αισίως στο 8ο επεισόδιο η κοφτή αφήγηση του Ημίαιμου για το ζωντανό μύθο που έζησε ως μέλος του πληρώματος του Αντιτορπιλικού "Βέλος". Ενα κείμενο για το κίνημα του Ναυτικού, το 1973, που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα. Ο Ημίαιμος ήταν τότε ένας 22χρονος σημαιοφόρος.



Αλλά.. ας τα πάρουμε με τη σειρά:
(οι σύνδεσμοι ανοίγουν σε νέα παράθυρα)

πρόλογος
Το Κίνημα
ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Το Α/Τ ΒΕΛΟΣ 1
ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Το Α/Τ ΒΕΛΟΣ 2
ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Το Α/Τ ΒΕΛΟΣ 3
ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Το Α/Τ ΒΕΛΟΣ 4
ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Το Α/Τ ΒΕΛΟΣ 5
ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Το Α/Τ ΒΕΛΟΣ 6
ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Το Α/Τ ΒΕΛΟΣ 7
ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Το Α/Τ ΒΕΛΟΣ 8

Επεται η συνέχεια...

Ενα ωραίο ανάγνωσμα για το Σαββατοκύριακο -και όχι μόνο. Οταν τα γεγονότα γράφονται από εκείνους που τα έζησαν, παύουν να ανήκουν στη σφαίρα του μύθου, γίνονται Ιστορία.

Η ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ ΧΤΕΣ, 15 ΜΑΡΤΗ

υποθέτω ότι κανείς ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ δεν μπήκε σε μαγαζί
-κανείς δεν ψώνισε τίποτα..
αλλιώς, η χτεσινή μέρα ήταν
μια ακόμα μέρα του ΕΜΠΟΡΙΟΥ..

ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ή ΠΑΡΑΝΟΙΑ ?

1. Ο βουλευτής της Ν.Δ. κ. Νίκος Γεωργιάδης, σήμερα, στο απογευματινό δελτίο ειδήσεων, δήλωσε σε παράθυρο του Αλτερ: «Οι άνθρωποι που μιλούν δεν εκφράζουν τους άλλους τους οποίους εκπροσωπούν, είναι τεμπέληδες και κηφήνες». Αυτά τα λόγια απευθυνόντουσαν ουσιαστικά προς τον κ. Γρηγόρη Καλομοίρη, πρόεδρο της ΟΛΜΕ, τον οποίο ρωτούσε κιόλας επανειλλημμένως: «Εσείς από πότε έχετε να μπείτε σε τάξη;» και «Πότε διδάξατε για τελευταία φορά;» Προφανώς, ο κ. Ν. Γεωργιάδης έκρινε εξιδίων, μια και ο ίδιος εκπροσωπεί μερίδα πολιτών, οι οποίοι τον εξέλεξαν να τους εκπροσωπεί στη Βουλή. Αρα; Κατά τα λεγόμενά του, είναι ανεπάγγελτος, τεμπέλης και κηφήνας. Φάουλ λοιπόν ο κ. Γεωργιάδης ή απλώς βλαξ;
Ο κ. Γεωργιάδης είπε επίσης, ερωτηθείς "γιατί σήμερα δεν υπήρξαν κουκουλοφόροι στη διαδήλωση" ότι «...επειδή τα πανεπιστήμια ήταν κλειστά και δεν λειτουργούσε το άσυλο, δεν είχαν τόπο να κρυφτούν και να προετοιμαστούν για δράση οι κουκουλοφόροι...» Αυτό δεν είναι φάουλ κ. Γεωργιάδη, είναι πέναλτι.

2. Ο κ. Τσιτουρίδης φέρεται επανεμπλεκόμενος σε οικονομικό σκάνδαλο της "Ακρόπολις-Χρηματιστηριακή" και έπεται συνέχεια. Να δούμε πότε θα ιδρώσει το αυτί του κ. Τσιτουρίδη. Είναι το πολλοστό φάουλ του κ. αυτού και αναρωτιέμαι στα πόσα φάουλ πάει στο πάγκο.

3. Ο νεαρός (19χρονος) δολοφόνος του πατέρα του υποστηρίζεται θερμά από τους γείτονες ΜΕΤΑ το φόνο. ΠΡΙΝ το φόνο τι έκαναν οι ΙΔΙΟΙ γείτονες για το νέο αυτό; Είναι υγιής τελικά ή ασθενής; Τώρα όλοι κόπτονται υπέρ αυτού, λέγοντας πόσο καλό παιδί είναι και θρησκευάμενο, και ευαίσθητο. Αρα; Να υποθέσω ότι το κατηχητικό και οι ψαλμοί του όπλισαν το χέρι; Ποιος είναι φάουλ; Ο νέος, οι γείτονες, η εκκλησία; Ολοι πάντως δηλώνουν φάουλ το νεκρό.

Με αφορμή ένα βιβλίο ιστορίας για παιδιά

Γράφω που γράφω παραμυθάκια, θα μπορούσα να γράψω ένα βιβλίο ιστορίας για παιδιά. Ενα βιβλίο ιστορίας που να μην είναι βαρετό, που να διαβάζεται "νεράκι" σαν το βιβλίο για τη μυθολογία (Ιστορία των αρχαίων χρόνων, λεγόταν) που είχα στην Γ' δημοτικού. Αυτό το βιβλίο δεν το μάθαινα με το κεφάλαιο, αλλά το ξεκοκκάλισα τις πρώτες μέρες. Το είχα στο κομοντίνο μου και με αυτό κοιμόμουν, με αυτό ξημερωνόμουν.

Ενα πράγμα, που δεν καταλαβαίνουν οι συγγραφείς (και κυρίως οι κριτές) των βιβλίων που απευθύνονται σε παιδιά, είναι αυτό ακριβώς: οτι απευθύνονται σε παιδιά. Παιδιά θα διαβάσουν τα βιβλία τους. Οπότε, χρειάζεται να προκαλούν το ενδιαφέρον, πέρα από την προσφερόμενη γνώση.

Γιατί πρέπει τάχα το σχολείο να είναι χώρος εξαναγκαστικής εκμάθησης; Δεν είναι μια μορφή βίας αυτό; Χίλιες φορές καλύτερα δεν είναι να μαθαίνει ό,τι μαθαίνει, ό,τι χρειάζεται να μάθει ο άνθρωπος, με χαρά;

Γιατί η κοινωνία έχει εξοστρακίσει τη χαρά από τη ζωή μας και θέλει να το επιβάλλει να συμβαίνει και στις μικρές ηλικίες;

Σιγά σιγά, έχουμε καταφέρει, ως κοινωνία, να στριμώχνουμε τα παιδιά και τους νέους ανθρώπους στα στενά γρανάζια του υπολογισμού. Με την εκμάθηση δήθεν απαραίτητων γνώσεων για την καλλιέργεια, τάχα, προσόντων "για το μέλλον" τους.

Η γνώμη μου είναι, μετά από διάφορα που έχω διαβάσει και έχω ζήσει, ότι ο εγκέφαλος του ανθρώπου απορροφά σαν σφουγγάρι τις πληροφορίες στα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής του. Αυτό δεν σημαίνει ότι σε αυτή την ηλικία μπορεί να διδαχτεί συστηματικά ο,τιδήποτε, αλλά πως μπορεί να γνωρίσει τόπους, επαγγέλματα, μηχανήματα, κλπ κλπ, εικόνες που θα ερεθίσουν τη φαντασία του και θα βοηθήσουν στο να διαλέξει και να κατευθύνει το μέλλον του προς εκείνο το οποίο επιθυμεί.

Η εκμάθηση μιας -τουλαχιστον- γλώσσας ακόμα είναι κάτι τι το επιθυμητό, μια και έχουμε το προνόμιο να μιλάμε μια γλώσσα άγνωστη στους πολλούς. Η επίσκεψη π.χ. σε ένα εργοστάσιο ή/και σε ένα πατητήρι θα δώσουν τη γνώση μιας διαφορετικής άποψης για την εργασία, αν ο γονιός εργάζεται σε γραφείο. Η επίσκεψη στο χώρο εργασίας του γονιού του, θα το φέρει πιο κοντά σε αυτόν, θα καταλάβει τι κάνει όταν λείπει από το σπίτι. Η επαφή με διάφορα μηχανήματα και όργανα, π.χ. χωματουργικά μηχανήματα, εργαλεία, γραφομηχανές, μουσικά όργανα, κλπ, θα του κινήσει επίσης το ενδιαφέρον.

Ωραίος ο υπολογιστής, ωραίο το σούπερ μάρκετ, ωραίο το σινεμά, η ζωή όμως δεν περιορίζεται μονάχα σε αυτά. Εκτός από αυτούς τους κλειστούς χώρους, υπάρχουν και χώροι ανοιχτοί και μεγάλοι, όπως ένα οικόπεδο ή/και ένας ανοιχτός χώρος συναυλιών, ένα θέατρο υπαίθριο, ένα αγρόκτημα, ένα δάσος.

Ας (αποφασίσουμε να) δίνουμε χαρά στα παιδιά μας! Χαρά είναι το παιχνίδι και η γνώση μέσα από το παιχνίδι. Χαρά για ένα παιδί δεν είναι η χαρά όπως την αντιλαμβάνεται ένας ενήλικας. Μπορεί να είναι σωματική εκτόνωση ενέργειας το παιχνίδι, το παιδί λαβαίνει πολλή χαρά παίζοντας κινητικά παιχνίδια, η χαρά όμως αυτή δεν έχει καμία σχέση με την ηδονή, τη σωματική ευχαρίστηση του ενήλικα που εισπράττει με το σεξ. Επειτα, η χαρά που λαβαίνει με ένα παιχνίδι άσκησης του νου, είναι εξίσου σημαντική, επειδή και αυτό επίσης τονώνει την αυτοπεποίθησή του.

Είδατε μέχρι πού φτάνει ο νους ξεκινώντας από ένα βιβλίο ιστορίας για παιδιά; Ενα βιβλίο, όπου, ντε και καλά, θέλουν όλοι να χώσουν το μακρύ και το κοντό τους, τάχα μου ενδιαφερόμενοι ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ. Αμ δε! Για τη πάρτη τους ενδιαφέρονται και για το πόσα κουκιά ή/και πρόβατα θα στριμώξει μεθαύριο καθένας ενδιαφερόμενος στο μαντρί του!

Θα βρίσκομαι εκεί, μέσα στο πλήθος

Επειδή όλα θα είναι ασφαλή


-είμαι σίγουρη-

μια ξεχασμένη λέξη: αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

μια λέξη που έχει χαθεί κάτω από τόνους υλικών, πραγμάτων και χρημάτων, μια λέξη που έχει ανάγκη να βρεθεί ξανά κι όλα να γίνουν φωτεινά, να τραγουδάν οι αστυνόμοι στην πλατεία με τους κουκουλοφόρους συνοδεία, μαζί με φοιτητές να σέρνουν το χορό, όλα να είναι δροσερά και κρυσταλένια και τα παιδιά να μη τα τρώει η έννοια τι θα γινούν μεθαύριο.

Φιλιά από το Λαύριο

αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αλληλεγγύη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αυτή

τη λέξη να θυμάστε, όλοι γεροί κι αγαπημένοι στη γιορτή του άνθους της ζωής

μια πιθανή εξήγηση για πολλά από όσα συμβαίνουν στις μέρες μας

Liakouras education




1. φοιτητικό κίνημα

2. φιλμ "300"

3. βιβλίο ιστορίας Στ' δημοτικού

4. κλπ κλπ που θα μάθουμε αργότερα

Απορία: άραγε θα λάβουμε ΤΗ γνώση και από τα κρατικά κανάλια;

ξυπνατε ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

τα ζω κατά κάποιο τρόπο ξανα όλα αυτά και θλίβομαι που είναι ανάγκη(???) να ξανασυμβαίνουν τα ίδια και χειρότερα. Ο Βύρωνας και η Μαριέτα έχουν βγάλει τον καλύτερο -φασιστικό- εαυτό τους για να πείσουν ΠΟΙΟΝ..??? Τρελαίνομαι λέμε

Τα παιδιά βαράνε ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ ξυπνατε ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ ΑΜΑΝ

13 Mαρτίου 1941, Β' στρατιωτικό νοσοκομείο (νυν ΝΙΜΤΣ)

Σαν σήμερα, πριν από 66 χρόνια, έγινε στο Β' στρατιωτικό νοσοκομείο η πρώτη επίδειξη πρόσθετων μελών (ποδιών για την ακρίβεια) από ένα νεαρό ανάπηρο. Ο νέος κόντευε να συμπληρώσει τότε τα 23 χρόνια του, ήταν έφεδρος ανθυπολοχαγός στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940, επάγγελμα δάσκαλος. Εχοντας υπηρετήσει ως δάσκαλος λίγους μήνες στο Καϊμακτσαλάν, με την κήρυξη του πολέμου κλήθηκε να παρουσιαστεί στη Καλαμάτα. Εκεί, βρέθηκε με συναδέλφους του και περίμεναν πότε θα τους καλέσουν για το μέτωπο. Ενας από αυτούς, ονόματι Λάζαρος, ήταν παντρεμένος με ένα μικρό γιο -νομίζω Φώτη. Νεαροί άντρες όλοι, παίζαν με το 2,5χρονο περίπου μικρό πετώντας τον ψηλά στον αέρα. Ξενοιασιά και χαλάρωση λίγο πριν τον πόλεμο; Κάπως έτσι. Ηρθε το χαρτί και έγραφε να ετοιμαστεί ένας από όλους τους έφεδρους (ήταν 4-5 νομίζω) να φύγει για τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Συμφώνησαν να ρίξουν κλήρο κι έγραψαν τα ονόματά τους σε χαρτάκια. Ο νεαρός δάσκαλος τράβηξε τον κλήρο και είδε ότι ο κλήρος έγραφε "Λάζαρος", οπότε δεν το ανακοίνωσε, έσκισε τα χαρτάκια με τα ονόματα -κανείς δεν θα του ζήταγε το λόγο- είπε ότι ο κλήρος είχε πέσει σε κείνον κι έφυγε με το τρένο. Στα βουνά της Αλβανίας, μέτρα το χιόνι. Το τί τράβηξε εκεί είναι άλλη ιστορία. Το ζουμί είναι πως έφτασε -τον κουβάλησε στους ώμους ένας στρατιώτης του, όνομα Κώστας και επάγγελμα τσαγκάρης- στην Αθήνα, και ήταν ο πρώτος ανάπηρος πολέμου από κρυοπαγήματα. Ισως γλίτωνε μεγάλο τμήμα των ποδιών από το κόψιμο, που έγινε χωρίς αναισθητικό, αλλά ο γιατρός ήθελε να κάνει Χριστούγεννα κι έτσι χασομέρησε λίγες μέρες κι έδωσε την ευκαιρία στο σάπισμα να προχωρήσει παραπάνω. Τα πόδια κόπηκαν και ίσαμε τις 13 Μαρτίου του '41 ήταν έτοιμα τα κολοβώματα να μπούν σε πόδια τεχνητά. Η πρόταση που κυριαρχούσε τότε, ήταν ένα μοντελάκι από γύψινες "θήκες" που δεν είχαν αντοχή και ευελιξία, ούτε και ύψος -οι ανάπηροι θα μοιάζαν με νάνους αν τις φορούσαν. Υπήρχε όμως και μια πρόταση από έναν αγγλικό οίκο για τεχνητά μέλη, πολύ προωθημένο μοντέλο! Αυτά τα μέλη φόρεσαν στο νεαρό, που ήταν και πολύ όμορφος λέμε, να τα δοκιμάσει. Για την επίδειξη, όπου θα παρευρισκόντουσαν -μαζί με τους γιατρούς και τον αντιπρόσωπο του οίκου- και μέλη της τότε κυβέρνησης Μεταξά, είχε ετοιμαστεί ένας διάδρομος στο νοσοκομείο με μπάρες δεξιά και αριστερά, ώστε να κρατιέται ο ανάπηρος, μη φάει καμιά τούμπα και πάει το σχέδιο χαμένο -μαζί με την προμήθεια, υποθέτω. Εκεί λοιπόν, ανάμεσα στις μπάρες άρχισε να περπατά, κι ένιωσε τέτοια ελαφράδα και τόση χαρά που δεν θα περνούσε την υπόλοιπη ζωή του καθηλωμένος σε αναπηρικό καρότσι, που άφησε τις μπάρες και, με τα χέρια σηκωμένα ψηλά και βήμα γοργό, έφτασε μέχρι το χώρο των "επισήμων" προσκεκλημένων. Εβλεπε, βέβαια, τους γιατρούς και τον αντιπρόσωπο του οίκου να έχουν δαγκωθεί και να φοβούνται μη πέσει κάτω και συμπαρασύρει ολόκληρο το σχέδιο εφοδιασμού των αναπήρων με αυτά τα τεχνητά μέλη, αλλά δεν μπορούσε να συγκρατηθεί από τη χαρά του. Αν έπεφτε τότε, γύρευε τι θα γινόταν. Ευτυχώς, έφτασε όρθιος, ο τότε υπουργός Μανιαδάκης (νομίζω) του πρότεινε διάφορα, τα οποία δεν δέχτηκε -φυσικά. Τότε, υπήρχε ένα νόημα ισχυρότερο από το χρήμα και τα περιουσιακά στοιχεία. Η αλληλεγγύη, η ζωή και τα νιάτα ίσως... Μαζί με το όραμα για ένα καλύτερο κόσμο μετά τον πόλεμο.

-----------------
ΣΗΜ. αυτή την ιστορία τη χρωστούσα να τη γράψω, αλλά η σκέψη «και ποιος νοιάζεται σήμερα...» με συγκρατούσε μέχρι τώρα

το πιο κουτό παιδί

Μόλις τέλειωσα το Γυμνάσιο -τότε, στα 17 μου και κάτι, Γυμνάσιο το λέγαμε- πήγα καλοκαιρινό φροντιστήριο να μάθω πέντε πράγματα παραπάνω. Το φροντιστήριο ήταν γωνία Σόλωνος και Ιπποκράτους, εκεί που βρίσκεται σήμερα ένα υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας. Φοβεροί και τρομεροί οι φροντιστές, λες και είχαν ένα χωνί κι έσπρωχναν τα θέματα μέσα στη φαιά ουσία να τα χωνέψει. Χάρη σε αυτούς -και δε θυμάμαι ονόματα, να πάρει!- είχα δυο επιτυχίες, πέρασα σε δυο σχολές δλδ και πήγα βέβαια στη Θεσσαλονίκη. Ελευθερία κι έτσι, αλλά αυτό ανήκει σε άλλο κεφάλαιο.

Τώρα γράφω για το φροντιστήριο. Εκεί περα, είχαμε ένα παιδί σχετικά ψηλό και αδύνατο, με πολλά σπυριά στο πρόσωπο. Δυστυχώς για κείνο, δεν τού 'κοβε κιόλας. Πάτος που λένε σε όλα τα μαθήματα. Επειδή ήμουν από μικρή πονετικιά, τον βοηθούσα όσο μπορούσα, μονάχα που αρνήθηκα να τα "φτιάξουμε" -η πονετικότητα(!!) δεν έφτανε ίσαμε εκεί, άσε που υπήρχε και σπλάχνο.

Μια μέρα, ο άχαρος νέος ήρθε στο φροντιστήριο και τσακώθηκε με τους καθηγητές και το διευθυντή του φροντιστηρίου κι έφυγε τσαντισμένος. Σχόλαγε εκείνη την ώρα το τμήμα μου και τον ακολούθησα να μάθω τι είχε συμβεί -περιέργεια βλέπεις. Περπατώντας, τρέχοντας σχεδόν, στη Πανεπιστημίου, μου μιλούσε με τη τσευδή του γλώσσα και μου έλεγε κάτι σαν "θα τους δείξω εγώ".

Πράγματι, τους έδειξε, μας έδειξε δηλαδή ολωνών. Εμαθα ότι έφυγε να σπουδάσει κάτι νέα κόλπα στο εξωτερικό. Εμαθα ότι επέστρεψε. Μετά, μάθαινα από τις εφημερίδες τα νέα του, είχε και σπάνιο όνομα λέμε.

ΣΥΝΑΥΛΙΑ των "one hour before the trip" Τετάρτη 14 Μάρτη

Οι 'one hour before the trip' σας προσκαλούν στο Στέκι

"Λέσχη υπογείως στην Καλλιδρομίου 94" στα Εξάρχεια

την επόμενη Τετάρτη 14 Μαρτίου 2007, όπου θα παίξουν ζωντανά.

Η συναυλία θα αρχίσει στις 9 αυστηρά λόγω του ότι είναι καθημερινή και δεν υπάρχει λόγος να δημιουργούνται προβλήματα με την γειτονιά. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.


το post γνωριμίας