Σάββατο 25 Αυγούστου 2007

ΦΩΤΙά και Τσεκ-ούριος άνεμος



Εδώ, αγαπητοί συμπολίτες, έχουμε ΠόΛΕΜΟ, ΔΕΧόΜΑΣΤΕ ΕΠίΘΕΣΗ, αν δεν το έχετε καταλάβει ακόμα. Καίγεται η Ελλάδα. Καίγονται άνθρωποι. Τι παραπάνω συμβαίνει σε ένα πόλεμο;

Θα σκεφτείτε ίσως ότι και στους δρόμους μαίνεται ένας άτυπος πόλεμος, με τόσα πολλά θύματα τροχαίων δυστυχημάτων ανά έτος. Δεν συμβαίνει όμως αυτό με τρόπο που να εννοείται κάποιου τύπου σχεδιασμός.

Μεταφέρω εδώ ένα κομμάτι από το μήνυμα στη λίστα "anadasosi" που έστειλε ο Δρ. Νικόλαος Ι. Σηφάκις:

ΔΥΟ ΑΚΟΜΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ
(24 προς 25 Αυγούστου 2007)

Παρατηρώ για μια ακόμη φορά καθισμένος μπροστά σε ένα υπολογιστή τις φωτιές με ένα κάπως ιδιαίτερο τρόπο: με αυτόν της δορυφορικής Τηλεπισκόπησης. Χρησιμοποιώ δηλαδή δορυφορικά δεδομένα για να αποτυπώσω σε σχεδόν πραγματικό χρόνο τις εστίες αλλά και τους θυσάνους από τον καπνό από τις πυρκαϊές σε ολόκληρη τη χώρα. Η σημερινή εικόνα είναι πράγματι τρομακτική. Στην Πελοπόννησο δεν έχω ξαναδεί τόσα πολλά μέτωπα:
δεν είναι μόνο η Ζαχάρω, στον Πάρνωνα 6 τουλάχιστον, στον Ταΰγετο άλλα τόσα μοιρασμένα στη βορινή και στη νότια πλευρά του, στη Μεγαλόπολη, στον Ολίγυρτο...αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα...

Αναρωτιέμαι αν, αυτή τη στιγμή, είμαι εγώ ο μόνος που έχει αυτό το «προνόμιο», να μπορώ δηλαδή να βλέπω με τόση ακρίβεια (10 στρεμμάτων περίπου), με τέτοια συχνότητα λήψεων (κάθε ένα τέταρτο της ώρας), μέρα και νύχτα ακόμη και διαμέσου πυκνών καπνών (ο δορυφόρος διαθέτει υπέρυθρο δέκτη) αλλά και από τόσο ασφαλή απόσταση όλη τη χώρα να καίγεται... Παρακολουθώ παράλληλα και τις τραγικές ειδήσεις στην τηλεόραση για τους νεκρούς και ακούω συνεχώς το ερώτημα «ποιος φταίει;». Ίσως οι ελλείψεις σε πυροσβεστικά μέσα, ίσως η πολιτεία, ίσως η ολιγωρία, ίσως οι εμπρηστές.

Με όλο το σεβασμό στις πέρα για πέρα πραγματικές ανάγκες των πυροσβεστών σε ανθρώπινο δυναμικό και σε μέσα κατάσβεσης, δυό ερωτήματα με βασανίζουν:

Το πρώτο, γιατί δεν έχουμε ακόμη ανακαλύψει την πρόληψη; Είναι αργά την ώρα της καταστολής να μιλάμε για πρόληψη, όμως αυτό δεν μειώνει τη σημασία της. Ειδικά τώρα που ξέρουμε ότι υφιστάμεθα τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, με δάση πιο καταπονημένα και πιο εύφλεκτα, αλλά και πιο απαραίτητα από ποτέ. Αυτοματοποιημένα γεωγραφικά συστήματα επιχειρησιακής αντιμετώπισης πυρκαϊών βασισμένα σε δορυφορικά δεδομένα λειτουργούν στις περισσότερες χώρες με προβλήματα δασικών πυρκαϊών και βοηθούν στο να βελτιώνεται ο χρόνος και ο τρόπος αντίδρασης κατά την καταστολή της πυρκαϊάς.

Το δεύτερο ερώτημα που με τυραννάει είναι το τι «βλέπει» αυτός που συντονίζει τις ενέργειες στο κέντρο επιχειρήσεων. Βλέπει το ίδιο με αυτό που βλέπουν οι συνάδελφοί του σε άλλες χώρες; Σε ποιες χώρες; Μήπως αντί για το χάρτη με τις πινέζες θα τον βοηθούσε αν κοίταζε κάτι σαν αυτό που κοιτάζω και εγώ; Μια σειρά από δορυφορικές λήψεις δηλαδή. Μια πληροφορία πιο αντικειμενική, πιο συνοπτική, πιο ζωντανή.

Δεν μπορώ όμως άλλο να κάθομαι σ'αυτή την καρέκλα, θάθελα πραγματικά να κάνω κάτι να βοηθήσω. Ή μήπως θα μπορούσα να βοηθήσω περισσότερο από αυτή την καρέκλα; Αλλά, πάλι, γιατί δεν μου επιτρέπεται;

Δρ. Νικόλαος Ι. Σηφάκις
Ινστιτούτο Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεπισκόπησης, ΕΑΑ



__________________
ΣΗΜ.1. Γιατί όσα βλέπει ο Δρ Σηφάκις δεν είναι ορατά και εκμεταλλεύσιμα από το υπεύθυνο κρατικό μηχανισμό; Διάγουμε και το έτος πληροφορικής, αν θυμάμαι καλά.
ΣΗΜ.2. Τα μέτωπα της φωτιάς είναι πολλά και δεν δικαιολογούνται από αντίδραση στην αναθεώρηση του άρθρου 24, ούτε από ψηφοθηρική εκμετάλλευση ή επέκταση οικοπεδοφαγικών προθέσεων -ασχέτως αν όλα αυτά τα συμφέροντα εξυπηρετούνται εμμέσως.
ΣΗΜ.3. Εχουμε Πόλεμο, δεχόμαστε επίθεση -κατά την εκτίμησή μου, που δεν είμαι ειδικός, αλλά ούτε και συνομωσιολόγος- και έχουμε μια κυβέρνηση μεταβατική, προεκλογική, που σημαίνει χαλάρωση και ΣΧΕΔΟΝ ακυβερνησία.
ΣΗΜ.4. Η μνήμη μου φέρνει στο νου τους χάρτες -με τη φάτσα του Κλίντον σε ένα κυκλάκι στο κέντρο- όπου, μετά το Κόσοβο πιάναν φωτιά διαδοχικά η ΦΥΡΟΜ, η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η Τουρκία -με αυτή τη σειρά. Ερχονται επίσης και οι "προφητείες" του βιβλιοπώλη τηλεπλασιέ που λέγαν ότι θα δούμε πολλές φωτιές και σύντομα γιατί "τα υποχθόνια νεφελίμ θέλουν να αυξήσουν τη θερμοκρασία του πλανήτη και να βγουν στην επιφάνεια". Συνδυάζοντας αυτά τα δυο παράλογα σενάρια και μη γνωρίζοντας τι σενάρια σκαρώσαν πάλι τπτ σχολές πολέμου, εύκολα μπορεί κανείς να πέσει στη λούμπα του σεναρίου της "έξωθεν επίδρασης", όσο και της ακροδεξιάς παρακρατικής ανάκαμψης και "επιρροής".
ΣΗΜ.5. Θετικό θα εύρισκα ένα κοινό τρόπο αντιμετώπισης από όλα τα κόμματα της Βουλής ή, σε περίπτωση ασυμφωνίας, την ανάθεση της διακυβέρνησης σε Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, με πρόσωπα ικανά και κοινής εμπιστοσύνης.

Ο άφρων Νέρων στα κενά των αέρων



Αφρισε από το κακό του ο Νέρων,
κάποιος του πήρε τον αφρό ξυρίσματος
να σβήσει πυρκαγιές

"Φέρε τον αφρό εδώ" φώναξε τραγουδιστά
αλλά ο πυροσβέστης είχε καεί μαζί με το όχημα
και άλλους δυο λεβέντες

Εχασε τρεις ψήφους ο Νέρων και ρίχτηκε στη φωτιά,
αψηφώντας το κίνδυνο να γίνει και αυτός
παρανάλωμα του πυρός

"Κάλλιο καμμένος παρά καημένος" τραγούδισε ξανά
και αναπτέρωσε το ηθικό των στρατιωτών
"Η φωτιά είναι πόλεμος" και "Εμπρός για τη μάχη"

Ακουγόντουσαν εμβατήρια θερμά, να μεταλαμπαδεύουν
ορμή και θέληση για δράση "Η φωτιά δεν θα περάσει"
και "Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει"

"Χλοερή ή καμμένη" συμπλήρωναν οι αδαείς περί τα πυρικά
και οι σοφοί ταπηροκρανιαζόντουσαν από την αφλογιστία
των ιστιοσανίδων κάποιων μπλόγγερς

Ο σοφός Γέρων, αν ζούσε -λέμε ΑΝ-
θα έκανε το παν να βουλώσει τις τρύπες της κούφιας γης
από όπου θα ξεπηδήσουν τα μιαρά έθνη των Νεφελίμ

"Μόλις θερμανθεί αρκετά ο πλανήτης" είπε ο Προφήτης.
Για τούτο, μάλλον, μπαίνουν οι φωτιές,
επίσης, για τούτο γεννιούνται οι Νέρωνες

Το όνομά τους σηκώνει πολύ νερό -Νέρωνες γαρ-
και θα σβήναν φωτιές αν είχαν νου,
αλλά με το νερό κάνουν γαργάρ...

ΤΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ..?



Πόση Ελλάδα να καεί ακόμη;

Τι γίνεται όταν η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης;

ΚΥΒέΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚήΣ ΕΝόΤΗΤΑΣ ΑΜέΣΩΣ ΤώΡΑ





_______________
ΣΗΜ. η εικόνα από τη σελίδα AEGEAN TIMES.gr

Παρασκευή 24 Αυγούστου 2007

Αποστολή στα Γιάννενα



Χτες, μια γειτόνισσα έστειλε με μεταφορική εταιρεία μερικά έπιπλα στα Γιάννενα, στο παιδί της που σπουδάζει εκεί. Μια βιβλιοθήκη σε κομμάτια, μια μικρή κασέλα και τέσσερα μαξιλάρια διαστάσεων περίπου 80Χ80Χ25 εκ. Ολα συσκευασμένα προσεκτικά, σε νάυλον με φουσκίτσες (πώς το λεν αυτό το υλικό, ξέρει κάποιος?) με ταμπελίτσα στο καθένα επάνω με όνομα, κλπ, αριθμημένα, τα είδα η ίδια μαζεμένα τακτικά στο πεζοδρόμιο.

Συνεννοήθηκε εδώ με το πράκτορα -«συνεταιρισμός φορτηγών μεταφορέων» όπως της είπε στο τηλέφωνο- για το κόστος της μεταφοράς: 90 € + ΦΠΑ και συμφωνήσανε. Της είπε επίσης ότι τα χρήματα πληρώνονται στα Γιάννενα και για τη μεταφορά από το πρακτορείο στον τόπο κατοικίας γίνεται επιτόπου συνεννόηση. Μάλιστα. Η μητέρα ενημέρωσε το παιδί, το οποίο σήμερα το πρωί τηλεφώνησε στο πρακτορείο να ρωτήσει λεπτομέρειες.

Ο υπάλληλος του είπε ότι κοστίζει η μεταφορά στο σπίτι 130 € ΧΩΡΙΣ εργάτες και 220 € ΜΕ ΕΡΓΑΤΕΣ. Το παιδί -μετά από συνεννόηση με τη μαμά του, δεν τους περισσεύουν δα κιόλας- συμφώνησε για τα 130 € ΧΩΡΙΣ εργάτες και επιστράτεψε μερικούς συμφοιτητές του να βοηθήσουν στο ξεφόρτωμα. Ως εδώ όλα καλά.

Φτάνει το φορτηγάκι με τα πράγματα. Ο οδηγός, ο πράκτορας (με τον οποίο είχε γίνει η τηλεφωνική συνεννόηση) και 1 (ένας) εργάτης. Τα παιδιά πάνε να ξεφορτώσουν τα πράγματα, αλλά τα εμποδίζουν. Τα ξεφορτώνουν και τα μεταφέρουν ο εργάτης με τη βοήθεια του πράκτορα, που ζητάει μετά 220 € από το παιδί. Εκείνο, πληρώνει τα 130 € που είχε συμφωνήσει, μια και δεν είχε άλλα χρήματα -και ευτυχώς, γιατί μπορεί και να τα ξόφλαγε μια και είναι ευαίσθητο παιδί, και τηλεφωνεί στη μητέρα του να της πει τα νέα.

Ερωτήματα:
1. Γιατί αυτή η τεράστια διαφορά μεταξύ 130 € --> 220 €..?

2. Γιατί με το στανιό να πάει εργάτης για το ξεφόρτωμα, αφού η συνεννόηση ήταν διαφορετική..?

3. Πόσο πληρώνεται την ώρα ο εργάτης στα Γιάννενα..?

Θα πείτε ίσως ότι μόνο το τρίτο ερώτημα είναι το ζουμερό, αλλά τα βάζω όλα μην αδικήσω κανένα!:-ΡΡ

Τα ακόμα πιο ζουμερά ερωτήματα είναι:

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ..?
ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΖΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΞΟΔΕΥΟΝΤΑΙ ΕΚΕΙ ΠΕΡΑ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΖΟΥΜΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΙ..?


__________________
ΣΗΜ.1. Ζήτησα από την κυρία αυτή τα τηλέφωνα του πρακτορείου και τα έχω στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου.
ΣΗΜ.2. Η μητέρα, μετά από επίμονες ερωτήσεις μου, αποκάλυψε ότι είχε μιλήσει πριν λίγες μέρες με κάποιον άλλο μεταφορέα αλλά διαφώνησαν στο κόστος μεταφοράς (ζητούσε 300 €!!!) κι έτσι δεν πραγματοποιήθηκε από εκείνον η εργασία. Σκέφτομαι λοιπόν ότι μπορεί να υπάρχει εκεί ακριβώς ο... λάκκος της φάβας: σε μια κακώς εννοούμενη αλληλλοστήριξη μεταξύ κατεργαρέων μεταφορέων, αλλά μπορεί και να κάνω λάθος και να πρόκειται για τυχαίο γεγονός -δεν θέλω να θίξω επαγγελματίες.
ΣΗΜ.3. Τα 90 € μπορεί να είναι μικροποσό για όσους δεν γνωρίζουν τι εστί στέρηση στα πλαίσια μιας οικογένειας με παιδιά που σπουδάζουν και που, ενώ δικαιούνται θέση στη Φοιτητική Εστία, εκεί μπαίνουν τα παιδιά των "ημέτερων" -αυτό είναι όμως άλλη ιστορία και άμα μάθω λεπτομέρειες θα τη διηγηθώ.
ΣΗΜ.4. Να αρχίσω να το σκέφτομαι σοβαρά να πάω να εργαστώ φορτοεκφορτωτής στα Γιάννενα... Με 90 € την ώρα, ε, ας παθαίνω και κάνα λουμπάγκο κάπου κάπου.

El Ρsifofor


Ο Ελ Ψηφοφόρ είναι ο κάτοικος του Ελ Ψηφοφοριστάν, της χώρας που αναδύεται από την ανυπαρξία κάθε τρεισήμισυ χρόνια περίπου. Ο Ελ Ψηφοφόρ υπάρχει μόνο κατά την περίοδο των εκλογών, δηλαδή, ζει ΓΙΑ ΝΑ ψηφίζει. Μετά, πέφτει σε μια κατάσταση αλλεργικής νάρκης, ακριβώς όπως και εκείνοι που ψήφισε: Ο πρωθυπουργός παθαίνει πρωθυπουργία, μια ασθένεια η οποία τον αναγκάζει σε παντελή εξαφάνιση από τη χώρα και σχετική από προσώπου του πλανήτη, μια και είναι αναγκασμένος να παρευρίσκεται σε μερικά βαρετά συνέδρια και άλλες παραστάσεις σε χώρες του εξωτερικού. Οι υπουργοί παθαίνουν υπουργία, μια άλλη ασθένεια εξαιρετικά επιβαρυντική για την υγεία, μια και συσσωρεύονται τα παθογόνα στοιχεία κατόπιν επανειλλημμένων προσβολών από αυτήν, δηλαδή μετά από απανωτές θητείες στο υπουργικό αξίωμα. Οι βουλευτές αφαιρούν το ύψιλον και βολεύονται σε κάτι άβολα έδρανα, όπου ούτε έναν υπνάκο της προκοπής δεν μπορούν να παίρνουν όταν συνεδριάζει το Σώμα της Βουλής, έτσι προτιμούν να απέχουν και να κοιμούνται στο σπίτι τους, ασθενείς όντες και αυτοί από υπερΒολευτίτιδα.

Μετά τις εκλογές, το Ελ Ψηφοφοριστάν και οι κάτοικοί του πέφτουν ξανά στην απίστευτη καθημερινότητά τους, όπου πλέουν σε πελάγη δανείων, λίμνες απαξίωσης, ποτάμια φτώχειας, και θάλασσες σκανδάλων, κουκουλωμένοι με τομάρια παχουλών υποσχέσεων. Τα τομάρια ρουφάνε και βαραίνουν και σέρνουν το Ελ Ψηφοφοριστάν με τους κατοίκους του μαζί προς τον πάτο της ανυπαρξίας, μέχρι την προκήρυξη των επόμενων εκλογών.

Μόλις προκηρυχτούν οι εκλογές, οι αναδυόμενοι διεκδικητές της ψήφου, καλούν τον Ελ Ψηφοφόρ να δείξει κατανόηση και να ανοίξει άλλη μια τρύπα ονομαζόμενη «κοινωνική συναίνεση» στη ζώνη του Διαλόγου, η οποία είναι υποχρεωτικό εξάρτημα της εθνικής του ενδυμασίας. Με τα χρόνια και το συνεχές σφίξιμο της ζώνης -υποστηρίζεται από μελετητές του είδους- ο Ελ Ψηφοφόρ θα απωλέσει εντελώς τη μέση του -θα κοπεί στα δυο. Ερωτούν πολλοί αν, μετά από τόση κακουχία, θα χαθεί το είδος αυτό. Οι μελέτες και παρατηρήσεις σε βάθος χρόνου, δείχνουν το εντελώς αντίθετο: Ο Ελ Ψηφοφόρ είναι το ανθεκτικότερο είδος του πλανήτη και αυτό οφείλεται στη μεγάλη πνευματική του δύναμη. Είναι το μοναδικό πλάσμα με τεράστια αποθέματα ψυχικής ενέργειας, μια και αποτελεί μέρος της Ελ Πίδας. Είναι η Ελ Πίδα προσωποποιημένη.

Πέμπτη 23 Αυγούστου 2007

σσρρφφ... σσρρφφ... σέρνεται αποχή


Σήμερα πρωί πρωί, είδα τον κ. Κουίκ να συνομιλεί με κάποιους μανάβηδες σε κάποιες λαϊκές αγορές, εκ των οποίων οι περισσότεροι -κατά δήλωσή τους- θα ψηφίσουν Ν.Δ. Μίλησε και με πελάτες, φυσικά, και το πόρισμα (η εντύπωση που έμεινε δλδ) ήταν ότι η Ν.Δ. θερίζει στις τάξεις των αγροτών και των μανάβηδων. Κρίμα που σταμάτησε η ΦΡΟΥΤΟΠΙΑ, μπορεί να μαθαίναμε κάτι παραπάνω!

Α! ένας συμπαθητικός κυριούλης κάποιας ηλικίας απάντησε στο ερώτημα "τι σκέφτεται να ψηφίσει" ή κάπως έτσι (την απάντηση θυμάμαι και εξ αυτής συνάγω την ερώτηση, που λένε)... απάντησε λοιπόν «Τι να ψηφίσω; και γιατί να ψηφίσω; Δεν θα πάω να ψηφίσω. Ολοι τους τα ίδια είναι, μας κοροϊδεύουν...» και, μετά από αυτή τη συγκεκριμένη απάντηση, εισέπραξε φιλικό χτύπημα στη πλάτη από τον κ. Κουίκ. Συμφωνία; Συμπόνια; Εικονικό μήνυμα ενθάρρυνσης προς απανταχού "προβληματιζόμενους οπαδούς"..?


______________
ΣΗΜ. Αραίωσα το γράψιμο, επειδή το έχω ρίξει στο διάβασμα αυτό τον καιρό. Οχι, δεν "ξεχνιέμαι με ένα Αρλεκιν" -μάλλον... βρίσκομαι, ανακαλύπτομαι.

Τετάρτη 22 Αυγούστου 2007

το σποτάκι της Ν.Δ.



Το είδα σήμερα. Εμεινα. Κατάπληκτη. Τόσα καλά και δεν το είχα πάρει είδηση; Α, κάτι δεν πάει καλά με μένα και την αντιληπτικότητά μου. Επρεπε να διαβάζω περισσότερες εφημερίδες. Κόλλησα στα μπλογκ και κάπου όλο και κάτι χάνω. Τι λέει το σποτάκι;

Η αλήθεια είναι ότι συγκράτησα δυο πράγματα μόνο και, επειδή δεν το αποτύπωσα ηλεκτρονικά, επιφυλάσσομαι να ενημερώσω αργότερα το ποστ -ίσως αύριο- και να συμπληρώσω με σχολιασμό.

1. Από το Μάρτη του 2004 μέχρι τον Αύγουστο του 2007 δημιουργήθηκαν 200.000 νέες θέσεις εργασίας. Διακόσιες χιλιάδες (ολογράφως, μη νομίσει κανείς ότι έκανα λάθος)

2. Μειώθηκε η ανεργία από 11, κάτι% που ήταν σε 7,7%


____________________
ΣΗΜ. Το ξέρω πως η διαφήμιση λύνει και δένει με όποιους τρόπους θέλει, παραποιώντας, παραπληροφορώντας, κλπ κλπ, αλλά το ότι αυτοί οι διαφημιστικοί "τρόποι" θα κάναν τόσο επεισοδιακή είσοδο στη πολιτική ζωή μας, ε, αυτό δεν το περίμενα. Να δούμε ΤΙ άλλο θα δούμε. Τολμώ να προβλέψω ότι θα πέσει το γέλιο της αρκούδας. Η παροιμία λέει βέβαια ότι «γελά καλύτερα όποιος γελά τελευταίος» αλλά... «γελά ο μωρός κάν τι μη γελοίον ει» επίσης. Θα τολμήσω κι άλλη πρόβλεψη: Θα κλάψουν μανούλες!

Referrer Google -->> 21:18 - 02:10

το καναλι της βουλης ντοκιμαντερ
το τσιμέντο και η Μάφια
σκελετος γιγαντα
συλλογος κακοποιημενων γυναικων
στοιχημα εκλογες 2007
Η περί Θεού αυταπάτη
ΡΑΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ
σκελετος γιγαντα

-->> Τι να σχολιάσω; Σκελετός γίγαντα και ξερό ψωμί! Μερσί Προφήτη Μας:-)

Κυριακή 19 Αυγούστου 2007

Η συνέντευξη του Peter Fleischer της Google στην εφημερίδα «Καθημερινη»



Ο κ. Fleischer απαντά σε ενδιαφέροντα ερωτήματα, ως σύμβουλος της εταιρείας σε θέματα για τη προστασία της ιδιωτικότητας. Η συνέντευξη δόθηκε στο δημοσιογράφο Ματθαίο Τσιμιτάκη, κατόπιν αιτήματος του συνεντευξιαζόμενου κ. Peter Fleischer, πράγμα το οποίο -κατά τη γνώμη μου- δεν διαφέρει και πολύ από τη καταχώρηση μιας πληρωμένης δημοσίευσης, η οποία απαλύνει κατηγορίες που έχουν διατυπωθεί εναντίον της πανίσχυρης εταιρείας, από τον τίτλο της κιόλας:
–>> «Google: Καμία συνεργασία για φακέλωμα».

Εντυπώσεις - παρατηρήσεις - απορίες για τη δημοσίευση καθαυτή (εκτός της ουσίας του άρθρου):

1. Η διαδραστικότητα μεταξύ παραδοσιακών ΜΜΕ (του Τύπου, στη περίπτωση) και ιντερνετ, η οποία εξαίρεται με το παράδειγμα ενός σημαντικού παράγοντα -του κ. Peter Fleischer.

2. Τα αντανακλαστικά μιας τεράστιας σε μέγεθος εταιρείας. Στο κάτω κάτω, τι ανάγκη είχε να "απολογηθεί" ο κ. Peter Fleischer σε ένα δημοσιογράφο μιας μικρής χώρας; Θα έχανε κάτι η Google αν δεν έκανε αυτό το βήμα;

3. Το θέμα είναι ενδιαφέρον, ούτως ή άλλως, οπότε το αν πληρώθηκε η εφημερίδα για τη συνέντευξη αυτή είναι δευτερεύον ζήτημα. Αυτό που θα με άφηνε άναυδη, θα ήταν η πληρωμή του κ. Fleischer από την εφημερίδα!

4. Εχουμε την ευκαιρία να δούμε μια μέθοδο διαφήμισης ενός επιχειρηματικού κολοσσού με ανώδυνο (οικονομικά) τρόπο.

5. Ενδιαφέρον θα είχε να μάθουμε αν τα ερωτήματα διατύπωσε ο δημοσιογράφος ή η συνέντευξη υπεβλήθη αυτούσια. Χωρίς να έχω τη παραμικρή πρόθεση να θίξω τον κ. Τσιμιτάκη εκφράζω την απορία, δεδομένου ότι -λίγο ως πολύ- γνωρίζουμε τον τρόπο που δίνονται οι συνεντεύξεις, με συνεργασία και των δύο πλευρών, κλπ κλπ

Κατόπιν αυτών, διαβάστε και τη συνέντευξη, είναι ενδιαφέρουσες οι απόψεις της Google -και αρκετά πειστικές.


____________________

Στο metablogging.gr το ίδιο άρθρο, καθώς και άρθρα σχετικά με το θέμα:

Google News: Παράπλευρες ωφέλειες για τους Έλληνες
Google: Τα cookies θα λήγουν σε δυό χρόνια
Γράφοντας για τεχνολογία στην Ελλάδα: ο τύπος
Το Gmail θεωρεί τα Google Alerts spam!
Ο ακτιβισμός των μπλογκ: μια νέα κοινωνική συνθήκη
Google εναντίον Michael Moore (Update 2)
Άρση απορρήτου για τον μπλογκερ που ανέβασε το βίντεο!
Λογοκρισία στο Διαδίκτυο
Και κάποια στιγμή οι μάσκες πέφτουν...
Update: Το νέο antivirus που όλοι θα χρησιμοποιήσουν: Google!
Google Calendar: Προσοχή! Τεράστιο θέμα ασφάλειας
Αναζήτηση στον Τύπο
Νέα Ευρωπαϊκή ντιρεκτίβα για πνευματικά δικαιώματα τρομάζει την πληροφορική
Google: Η νέα πολιτική του ευνοεί την ανωνυμία
ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ; (έλεγχος και παρακολούθηση μέσω των blogs)

Σάββατο 18 Αυγούστου 2007

Τετάρτη 22 Αυγούστου στη ΧώΡΑ - Δημήτρης Μπασλάμ



Τετάρτη 22 Αυγούστου-Δημήτρης Μπασλάμ (8:00 μμ)

Στα βήματα του Γαργαληστή κινείται η νέα δουλειά του Δημήτρη Μπασλάμ, όντας ένα ακόμα μελοποιημένο παραμύθι... Ήρωας εδώ είναι ένας καλοφαγάς και μέγας σεφ λαγός, ο Αγησίλαγος, ο οποίος μπλέκει σε διάφορες διασκεδαστικές φαγητοπεριπέτειες, με αφορμή ένα επεισόδιο μαγουλάδων που του συνέβη.
Ένας Λαγός (Δημήτρης Μπασλάμ) μια Καμήλα (Φώτης Σιώτας) ένας ολόκληρος Ιπποπόταμος (Σπύρος Χατζηκωνσταντίνου) ένας Πελεκάνος γιατρός (Δημήτρης Μιστακίδης) ένας Ασβός (Χρήστος Παππάς) και μία αφηγήτρια, η Άννα Καλαιτζίδου, πήραν τα κουζινικά τους ένα βιολί ένα Μεξικάνικο Μπάσο κιθάρες, Μαντολίνα κι ένα Φαγκότο και αποφάσισαν να μας πουν την ιστορία του Αγησίλαγου, του βραβευμένου μάγειρα του δάσους. Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχουν τα γνωστά κοκοράκια στο τέλος του παραμυθιού όμως οι πιθανότητες είναι μεγάλες...

-->> εισιτήρια

παιδιά: 5 ευρώ (με αναψυκτικό)

ενήλικοι: 10 ευρώ (με ποτό)

-->> πληροφορίες-κρατήσεις: 6936995142


Οι επόμενες παραστάσεις/εκδηλώσεις:

27 Αυγούστου:
27 Αυγούστου-full moon party-με live Cuba music (9:30 pm)

30 Αυγούστου:
festival Οίτης - 31 Αυγούστου: Θεσμοφοριάζουσες (9:30 pm)

5 Σεπτεμβρίου:
festival Οίτης - 5 Σεπτεμβρίου: Δήμητρα Γαλάνη (9:30 pm)


στο τόπο τεχνών και ψυχαγωγίας ΧΩΡΑ,
στη θέση Λελέικα Υπάτης,
στη διαδρομή για Μεξιάτες από Λουτρά Υπάτης.

-->> Λεπτομέρειες:
ORFEAS

Η ζαβολιάρα Νία



Στα μικράτα μου, όταν 10χρονο κοριτσάκι έπαιζα στα χωράφια κυνηγητό με τα γειτονόπουλα, στη παρέα χωνόταν η μικρή Νία. Οχι τόσο επειδή ήθελε να παίξει, όσο για να μας "ανακατεύει" με τη γκρίνια της. Η Νία ήταν 7 χρονών και είχε τελειώσει τη Β' Δημοτικού εκείνο το καλοκαίρι. Το όνομά της ήταν κανονικά Ευγενία, αντιστρόφως ανάλογο με το χαρακτήρα της που ήταν εμπαθής και μίζερος. Θα πει κάποιος, ίσως, ότι ένα μικρό κοριτσάκι ήταν, αλλά και μεις τα υπόλοιπα παιδιά, μικρά παιδιά είμασταν -από τεσσάρων μέχρι 12 χρονών το μεγαλύτερο.

Πώς έγινε και τη θυμήθηκα τη μικρή Νία; Ενα κλικ! έγινε -απλό. Θυμήθηκα τη κλασική ζαβολιά που έκανε: Τα "βγάζαμε" για να παίξουμε κυνηγητό, τύχαινε να "βγει" εκείνη κυνηγός, εκείνη έμενε στην άκρη λέγοντας πως δεν θα παίξει επειδή δεν μπορεί να τρέξει -πονάει το πόδι της, τα κλασικά- αλλά όταν μαζευόμαστε για να τα "ξαναβγάλουμε" η Νία άπλωνε το χέρι και τσάκωνε κάποιον σκούζοντας «σ' έπιασα, σ' έπιασα!» Τη συμπεριφορά της Νίας μου θύμισε η αναγγελία των φετεινών εκλογών.

_________
ΣΗΜ. το σκίτσο είναι του Μεγάλου Φελίνι, από εδώ:
CINECITTA.COM
http://www.cinecitta.com/holding/eventi/evento_estero.asp?id=5

εκλογές 2007 -->> απαρατήρητες


Μπήκα να γράψω βιαστικά αυτό που σκέφτηκα: Οι εκλογές αυτές είναι οι πρώτες που αναγγέλθηκαν με τέτοιο τρόπο και καθορίστηκαν σε τέτοιο χρόνο, σαν να θέλουν να περάσουν απαρατήρητες.

Να μην έχει πολύ χρόνο να σκεφτεί ο κόσμος (ανάμεσα επιστροφή από διακοπές και άνοιγμα σχολείων), να υπάρχουν ένα σωρό άλλα δρώμενα στο ίδιο χρονικό διάστημα (ποδοσφαιρικοί αγώνες, έναρξη σχολικής περιόδου, κλπ), η χαλαρότητα μετά τις διακοπές να λειτουργεί κατασταλτικά στο πνεύμα (ε, και τι έγινε, ας πάμε να ρίξουμε ένα κουκκί) και ΖΝΤΟΥΠ! καμακώνουμε τον αφελή και πάμε γι άλλη μια (από τα ίδια) 4ετία.

Από την άλλη, συνέβησαν τόσα πολλά δυσάρεστα (επιεικώς) κατά το πρόσφατο χρονικό διάστημα -πυρκαγιές, οικονομικά σκάνδαλα, λαμογιές, κλπ- και πέσαν τόσο μαζεμένα στο κεφάλι του κοσμάκη, που ο χρόνος επεξεργασίας του μεγέθους των γεγονότων αυτών από τον εγκέφαλο του καθένα (πολίτη και ψηφοφόρου) είναι ανεπαρκής.

Ο εμπνευστής των εκλογών (όχι απαραιτήτως ο πρωθυπουργός μας), νομίζω, είχε καθαρά τη πρόθεση να χαλιναγωγήσει με ακρίβεια τους πολίτες προς το επιθυμητό αποτέλεσμα. Κύριος οίδε για ποιον ακριβώς λόγο. Ποιος να ξέρει το ακριβές αντικείμενο συζητήσεων και δοσοληψιών που υπήρξε μεταξύ των υψηλά ισταμένων (δικών και ξένων) ώστε να είναι τόσο απαραίτητο να γίνουν εκλογές αυτή ακριβώς τη χρονική στιγμή, για το λόγο -και με τον τρόπο- που προτάθηκαν...

ΑΝ το έβλεπα συνομωσιολογικά το θέμα, θα σκεφτόμουν ότι κάποιο στοίχημα έχουν βάλει Κάποιοι, Κάπου, Κάποτε, και θέλουν να το κερδίσουν. Πιθανότατα επίσης, η απουσία του κ. Χριστόδουλου κατά το διάστημα αυτό, να παίζει και αυτή το ρόλο της.

ταξίδι στην Ιρλανδία: εύκολο και δωρεάν



Είναι πολύ εύκολο να πάμε σήμερα όπου θέλουμε και να δούμε κάτι νέο με τα μάτια κάποιου άλλου blogger. H Eva πήγε στην Ιρλανδία και'γώ ταξίδεψα μαζί της!


Η Eva έχει το blog: Brielandia και το ταξίδι βρίσκεται στο post: Ireland 2: Fauna y flora

Πώς ψηφίζει ο ωραίος Μεργκαέλ Ωγκαίο



Πριν ψηφίσει ο Μεργκαέλ Ωγκαίο, προετοιμάζεται καταλλήλως. Επί σαράντα μέρες συνεχώς, ακολουθεί ένα αυστηρότατο πρόγραμμα αποτοξίνωσης, αυτοσυγκέντρωσης και περισυλλογής. Δεν τρώει πολύ, πίνει άφθονο νερό και καθόλου οινοπνευματώδη, ασκείται καθημερινά -κατά προτίμηση με γιόγκα- και λούζεται ολόκληρος τελετουργικά τρεις φορές το 24ωρο. Προτιμά να ντύνεται απλά και σοβαρά, αφήνει κατά μέρος τα μαύρα στενά ρούχα που συνηθίζει και φορά καφτάνια από πράσινο σκούρο μπροκάρ -το χρώμα της σημαίας της πατρίδας του, στο δεύτερο Γαλαξία πάνω πάνω. Την ημέρα των εκλογών, πηγαίνει να ψηφίσει καθαρός από κάθε σκέψη και πνευματική εξάρτηση, κρατώντας στην αγκαλιά του ένα ωραίο μπουκέτο άνθη με λεπτό άρωμα, κομμένα από το ιδιωτικό του περιβόλι, τα οποία μοιράζει στους εκπροσώπους των υπό εκλογή Κυρίων του Κράτους. Κατόπιν, μπαίνει στη Μεγάλη Θερμοκοιτίδα για να ψηφίσει. Εκεί μέσα, αισθάνεται έμβρυο ξανά, ο νους του ξελαμπικάρει πλέον εντελώς, καμμιά φροντίδα δεν τον απασχολεί, κι έτσι αναπόσπαστος από έννοιες και σκοτούρες, ψηφίζει σύμφωνα με τη Συνείδησή του αυτό που πραγματικά, με απόλυτη -όσο γίνεται- σιγουριά, επιθυμεί. Το πρόβλημα του ωραίου Μεργκαέλ είναι να αποκαλύψει στον εαυτό του την πραγματική του επιθυμία -και νομίζω πως δεν είναι ο μόνος με αυτό το πρόβλημα.

γράφω για μια αστεία ιστορία



Ε, λοιπόν, θα το γράψω: σκέφτηκα μια πολύ αστεία ιστορία, μα πάάάρα πολύ αστεία λέμε. Τόσο πολύ αστεία, που δεν μπόρεσα να κοιμηθώ τρείς νύχτες στη σειρά επειδή όταν τη σκεφτόμουν ξέσπαγα σε γέλια τρανταχτά. Τόσο τρανταχτά, που μαζί με μένα ξαγρύπνησε τρεις νύχτες στη σειρά όλο το οικοδομικό τετράγωνο. Ηρθε το εκατό να δει τι τρέχει, αλλά πιάσαν τα γέλια τους αστυνομικούς που φύγαν κακήν κακώς κουτρουβαληδόν από τις σκάλες -ήταν αδύνατο να βρουν το κουμπί του ασσανσέρ, χτυπιόντουσαν κανονικά. Ηταν αδύνατο να φάω, γιατί φοβόμουν μη πνιγώ από τα πολλά γέλια, ούτε να πιω νερό τολμούσα και κόντεψα να πάθω αφυδάτωση με τόση ζέστη, άσε πια το μαρτύριο της τουαλέτας -το ντους και το πλύσιμο προσώπου και χεριών στο νιπτήρα εννοώ, το "άλλο" αν ήμουν άνδρας θα ήταν τρισχειρότερο. Η ιστορία αυτή, ανέτρεψε τη ρουτίνα της ζωής μου για κάμποσες μέρες -και νύχτες. Να ξαπλώνω ήταν αδύνατο, το κάθισμα οδυνηρό, μόνο όρθια και πάλι ήμουν αναγκασμένη να κινούμαι γελώντας διαρκώς, να πιάνω τη κοιλιά μου μη κλατάρει από τα πολλά γέλια, να κόβεται η ανάσα μου και να εφευρίσκω τρόπους να την επαναφέρω, να τρέχουν δάκρυα ποτάμι, να έχουν τεντωθεί οι μύες του προσώπου σε σημείο απίστευτο, το σαγόνι να κοντεύει να ξεκολλήσει, να έχει αλλάξει χρώμα το δέρμα μου, η μούρη μου -με δυο λόγια- να έχει γίνει τέτοια που να εντείνει την παραγωγή γέλωτος. Δεν έφτανε η αστεία ιστορία δηλαδή, ήρθε και η εμφάνιση του γελοίου τέρατος που έγινα, για να δέσει η μαρμελάδα. Η λύση που δόθηκε από μόνη της, αυτό που με έσωσε, ήταν η συνήθεια. Συνήθισα την αστεία ιστορία μου τόσο πολύ, που δεν μου φαίνεται πλέον αστεία. Ούτε τόσο δα. Ούτε καν γελοία. Δεν βρίσκω άξιο λόγου πια να σπαταλήσω για χάρη της ούτε ένα χάχανο. Ούτε ένα σκέτο "χα". Για τούτο, προς τι να τη διηγηθώ; Εχω να σκεφτώ και τι θα ψηφίσω...

..για το θέμα των πρόωρων εκλογών...

..θα ήθελα τη γνώμη του κ. Ασκητή...

(ή τουλάχιστον ενός νεογνολόγου)

Παρασκευή 17 Αυγούστου 2007

Who is Jacala?


Our Pack is named after Jacala. Jacala is another of the animals in the Jungle Book. He is a crocodile who appears in the Second Jungle book and he is famed for his acting abilities. The picture on this page is our Pack logo and it appears on our Cub T-shirts.

http://www.kidlington-cubs.org.uk/leaders.html


-->> other names from the Jungle Book:
http://home.vicnet.net.au/~bpcamp/jungle/JungleNames.html
http://www.faqs.org/faqs/scouting/leader-hints/section-5.html

φερομόνα, αγάπη μου



Λαβαίνω τελευταίως διάφορα σπαμ με διαφημιστικά για φερομόνες. Το μεγάλωμα του πένις έπεσε σε δημοτικότητα. Λίγο πολύ, ήξερα περί τίνος πρόκειται, σήμερα όμως είπα να το ψάξω λίγο παραπάνω το πράγμα. Στο γκουγκλ φυσικά, πού αλλού; Χιλιάδες αποτελέσματα, αγγλικές και ελληνικές σελίδες γεμάτες πληροφορίες, με έπιασε θλίψη λέμε.

Τι ζητούν όλοι αυτοί που χρησιμοποιούν διεγερτικά της λίμπιντο; Ντιπ νερόβραστοι είναι πια; Μπουκώσαν από εικόνες κωλοβύζιον και φράκαρε το σύστημα; Ας κόψουν την εικονοβλεψία λοιπόν καλύτερα, παρά να ψάχνουν τεχνητούς τρόπους ανόρθωσης (του ηθικού) των συντρόφων τους. ΑΜΑΝ ΠΙΑ !!

Ολα στο μυαλό είναι παιδιά. Ο εγκέφαλος διακινεί τις αισθήσεις. Ας αντισταθούμε στη βασική επιθυμία της εξουσίας να μας τον... αφαιρέσουν!

Πέμπτη 16 Αυγούστου 2007

σκέψεις εν όψει εκλογών



Ερχονται εκλογές. Το είπε η τηλεόραση. Σε ένα μήνα πάμε κάλπη. Θα μου κόψουν στα δυο τις προγραμματισμένες διακοπές μου, αλλά χαλάλι!

Και.. τι ψηφίζουμε; Πώς ψηφίζουμε; Ας το σκεφτούμε λιγουλάκι...

1. Οι εκλογές δεν είναι λαχείο, ώστε να σκεφτούμε πώς να βρεθούμε με τους κερδισμένους.

2. Οι εκλογές δεν είναι ποδοσφαιρικός αγώνας του ΠΡΟ-ΠΟ, ώστε να μαντέψουμε ποιος θα κερδίσει και να σταυρώσουμε μια καλή πρόβλεψη.

3. Οι εκλογές δεν είναι ψυχολογικός εκβιασμός, ώστε να ενδίδουμε στην απειλή της «χαμένης ψήφου», που αρκετά χρόνια βασάνισε τον ψυχισμό του έλληνα -καιρός είναι να απεξαρτηθούμε.

Νομίζω ότι καιρός είναι να αποφασίσουμε να ψηφίσουμε κατά συνείδηση. Ενα μικρό κόμμα, έναν άνθρωπο που έχει κάτι σημαντικό να προτείνει, και ας μην είναι καθόλου γνωστός, και ας μην έχει καμμιά πιθανότητα να εκλεγεί. Τουλάχιστον να έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας.

Το παραμυθάκι περί κυβερνήσεων σταθερότητας, ας πάει να κάνει παρέα με τα άλλα παραμύθια, τη κοκκινοσκουφίτσα, τη Χιονάτη, κλπ κλπ. Είδαμε και ξέρουμε τι σημαίνει και πώς μεταφράζεται αυτή η σταθερότητα: Με θέσεις στο Δημόσιο για τα "δικά μας" παιδιά -κατά περίπτωση "δικά μας", ε- και με αναθέσεις έργων στα λαμόγια τα οποία στηρίζουν το "δικό μας" κόμμα -κατά περίπτωση "δικό μας", ε- και με αναβάθμιση των "δικών μας" διαπλεκόμενων -κατά περίπτωση "δικών μας"- φυσικά.

Εξαιτίας αυτής της "σταθερότητας" ο κρατικός μηχανισμός παραπαίει, υπολειτουργεί, πάει κατά διαόλου, και το μόνο του προσόν είναι -και παραμένει εδώ και πολλά πολλά χρόνια- η αδιαφορία προς τον πολίτη και η πλήρης απαξίωσή του. Σεβασμός μηδέν, εξυπηρέτηση κάτω από το χαλάκι, έλλειψη φαντασίας, καταβαράθρωση των ικανών ανθρώπων, κλπ κλπ, τα ξέρετε -υποθέτω.

Υπάρχουν χώρες όπου το κράτος λειτουργεί άψογα και με απόλυτη αξιοκρατία, χωρίς να κυβερνώνται από "σταθερές" κυβερνήσεις με απόλυτη πλειοψηφία. Για σκεφτείτε επί πόσα χρόνια π.χ. η Ιταλία έχει κυβερνήσεις συνασπισμού. Πάθαν κάτι οι γείτονές μας οι ιταλοί;

Μακάρι να μπουν νέοι άνθρωποι στη Βουλή. Μακάρι να ακουστούν καινούργιες φωνές. Μακάρι να φύγει η μούχλα και η μιζέρια και η παγαποντιά και η κοροϊδία. Είθε... (που θα λέγαν κι οι αρχαίοι)

..και.. «η πολλή σκέψη τρώει τον αφέντη» λέει μια παροιμία..

Πολλοί κάνουν συνδυασμούς, π.χ. «να ψηφίσω αυτόν ΓΙΑ ΝΑ μη βγει εκείνος» ή το ανάποδο, και μετά βλέπουν την έκπληξη: Να εκλέγεται ακριβώς εκείνος που ΔΕΝ ήθελαν να εκλεγεί!

ΜΗ ΜΑΣΑΤΕ λοιπόν, αδέρφια, και ψηφίστε ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ: αυτόν που θέλετε και που πιστεύετε ότι θα εκπροσωπήσει -με γενναιότητα, καθαρότητα και αξιοπρέπεια- τα συμφέροντά σας. Καλή ψήφο!

Τετάρτη 15 Αυγούστου 2007

ο χορευτής



Μια φορά, ήταν ένας που χόρευε. Χόρευε συνεχώς, ακόμα και στον ύπνο του δεν σταματούσε να χορεύει. Χόρευε τρώγοντας, χόρευε διαβάζοντας, χόρευε πίνοντας κι ερωτευόταν χορεύοντας. Μια μέρα, χόρευε μέσα στο ναό και τον πετάξαν έξω κι έτσι έμαθε να πετάει.

Μια φορά, ήταν ένας που πετούσε...

αχ, και να γινόταν



...αχ, και να γινόταν κάτι και να με κατάπινε ο τοίχος, να με ρούφαγε έτσι όπως ακουμπώ πάνω του και να μην έμενε ούτε σημαδάκι από μένα, να έσβηνα διαμιάς από τη μνήμη εκείνων που με αγάπησαν και να έπαυε να βαραίνει η ανάμνησή μου το θυμητικό όσων με γνωρίσαν, να πέρναγε η ζωή μου σαν να μη την έζησα, σαν ελαφρό αεράκι και σαν θρόισμα στα φύλλα μιας λεύκας που τη θύμησή τους την παίρνουν μαζί τους το φθινόπωρο πέφτοντας στο χώμα, αχ...

ΦΕΣΤΙΒάΛ ΟίΤΗΣ - ΜΕΘαύΡΙΟ, ΠΑΡΑΣΚευή 17 ΑΥΓούΣΤΟΥ



Παρασκευή 17 Αυγούστου, και ώρα 21:30
στο τόπο τεχνών και ψυχαγωγίας ΧΩΡΑ,
στη θέση Λελέικα Υπάτης,
στη διαδρομή για Μεξιάτες από Λουτρά Υπάτης.
κρατήσεις θέσεων: 6936995142
τιμή 15 ευρώ

Πληροφορίες: www.kafodeioorfeas.gr/

τραγουδά ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΡΟΥΛΗΣ

Ο Γιάννης Χαρούλης δεν μας είναι άγνωστος. Είναι μια από τις πιο σημαντικές νέες φωνές του έντεχνου ρεπερτορίου, που συνδυάζεται ταυτόχρονα λόγω της, με την μοναδικότητα του παραδοσιακού στοιχείου.

Ο Γιάννης Χαρούλης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κρήτη, στα Έξω Λακώνια, Αγίου Νικολάου. Ο πατέρας του –γλύπτης- του έδειξε σε ηλικία 6 ετών μαντολίνο. Σε λίγο καιρό είχε μάθει να παίζει και να τραγουδά το παραδοσιακό «Τούτο το μήνα». Τρία χρόνια αργότερα πήρε το πρώτο του λαούτο και μελετούσε την παραδοσιακή μουσική της Κρήτης. Δεκαπέντε ετών άρχισε να παίζει επαγγελματικά σε πανηγύρια. Το 2000 γνώρισε τον Χρήστο Θηβαίο. Έτσι τον Ιούλιο του 2002 ο Χρήστος κάλεσε τον «μικρό του αδελφό» όπως τον αποκαλεί στο Λυκαβηττό σε μια συναυλία – αφιέρωμα στο Νίκο Ξυλούρη.

Ο Χρήστος Θηβαίος αρχικά ήταν προγραμματισμένο να πει, σε εκείνη την συναυλία, τρία τραγούδια. Είπε ένα αφού τα άλλα δύο τα είπε ο Γιάννης. «Κόσμε χρυσέ» και «Οι πόνοι της Παναγιάς». Τον Φεβρουάριο του 2003 κυκλοφορεί ο δίσκος «Γύρω μου και εντός» με συνθέτη τον Μιχάλη Νικολούδη και παραγωγό τον Μιχάλη Κουμπιό. Ένα μήνα μετά φεύγει φαντάρος και τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς συμμετέχει στο πρόγραμμα της Μελίνας Κανά στα «13 φεγγάρια». Έπειτα ξεκινά live σε μουσικές σκηνές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης αλλά και συναυλίες στην επαρχία. Τον επόμενο χειμώνα κάνει μια σειρά εμφανίσεων με τον Μίλτο Πασχαλίδη.

Ο «Χειμωνανθός», το δεύτερο προσωπικό album του Γιάννη Χαρούλη προεξοφλούμε ότι θα είναι από τα albums για το οποία θα γραφτούν πολλά, θα συζητηθούν ακόμα περισσότερα, αλλά πάνω απ’ όλα θα τραγουδηθεί και θα αγαπηθεί γιατί είναι φτιαγμένο με πρωτογενή υλικά, με τραγούδια που έρχονται κατευθείαν από την πηγή της δημιουργίας και βρίσκουν τον ιδανικό ερμηνευτή τους στο πρόσωπο του Γιάννη Χαρούλη.

Συμμετέχουν με τα τραγούδια τους, τη μουσική τους και τους στίχους τους οι: Μάνος Ελευθερίου, Κώστας Μουντάκης, Διονύσης Τσακνής, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Μάνος Ξυδούς, Δημήτρης Υφαντής, Κώστας Παρίσης, Δανάη Παναγιωτοπούλου, Κώστας Σπηλιωτάκος, Γιώργος Γαρεφαλάκης, Ελένη Φωτάκη, Ματίνα Κουντουρόγιαννη, Λάμπης Κουντουρόγιαννης ενώ σε 3 τραγούδια τη μουσική έχει γράψει ο ίδιος ο Γιάννης Χαρούλης, και σε ένα τραγούδι παίζει φυσαρμόνικα ο Πάνος Κατσιμίχας.
Την παραγωγή έχει επιμεληθεί ο Μάνος Ξυδούς.

__________________________
ΣΗΜ. Οσοι πάνε, να πάρουν και μπουφανάκι για το βράδυ. Η Χώρα πέφτει καρσί στο φαράγγι της Οίτης και φέρνει ψύχρα το βραδάκι, όσο ζέστη κι αν κάνει τη μέρα.

Τρίτη 14 Αυγούστου 2007

μια ΧΩΡΑ που γεννήθηκε από μια ΙΔΕΑ



..χτες έφυγα το πρωί και γύρισα το βράδυ, αφού πέρασα μια εξαίσια μέρα γεμάτη εκπλήξεις, με ντομάτες από σπόρους ντόπιους, που τη γεύση τους νοσταλγούσα πάνω από 25 χρόνια, σε ένα ξάγναντο που ήταν ερημιά στη μέση του πουθενά και τώρα ετοιμάζεται να γίνει τόπος συνάντησης ανθρώπων αληθινών και όχι ντεμί, ανάσανα τόσο που νιώθω ακόμα μεθυσμένη, διαπίστωσα πόσο με γοητεύει η ολοκλήρωση μιας απόφασης που δεν μένει στα σχέδια αλλά υλοποιείται και μάλιστα με γρηγοράδα, φαντασία και πηγαία καλαισθησία, από ένα νέο άνθρωπο που υποθήκεψε τον εαυτό του για το Εργο αυτό και του εύχομαι ολόψυχα να συνεχίζει να κάνει το παραμύθι πραγματικότητα..

Το Εργο είναι η Χώρα, ένας τόπος μαγικός που βρίσκεται λίγο μετά τα λουτρά της Υπάτης, σχεδόν 15 χιλιόμετρα από Λαμία. Εκεί, σε αυτή τη Χώρα, υπάρχει τόπος για όλους όσοι αγαπούν τη ζωή και τη γνήσια ψυχαγωγία. Με σινεμά, μουσική, εκδηλώσεις διάφορες, για νέους κάθε ηλικίας, από 5 μέχρι 105 χρονών! Βρείτε τη, ανακαλύψτε τη! Δυο ωρίτσες και κάτι από Αθήνα, σήμερα που μιλάμε. Αξίζει τον κόπο και το χρόνο αυτή η ανακάλυψη.

συνειρμοί

στην έρημο Τακλαμακάν
ανθεί ευρέως το κουμ-κάν

πόσο θα ήθελα να φεύγω για ερήμους
-και όχι για παραδείσους που αποδεικνύονται έρημοι

αλλά το ταξίδι δεν έχει νόημα
αν δεν υπάρχει κατευόδιο στην αναχώρηση
και υποδοχή στην επιστροφή

η συντροφιά στο ταξίδι δεν κρίνεται απαραίτητη
-μάλλον εμπόδια φέρνει, αν δεν είναι η κατάλληλη-
το ζουμί είναι το κατευόδιο και το δέξιμο
-να κουνά κάποιος μαντίλι σαν φεύγεις
και να ανοίγει μια αγκαλιά σαν έρχεσαι-

το πώς μια συντροφιά κρίνεται κατάλληλη χωρίς να δοκιμαστεί σε ταξίδι, είναι κάτι τι μαγικό: μόνο ένας επαγγελματίας μάγος οραματιστής μπορεί να κάνει σχετική πρόβλεψη, αν και, όσον αφορά τον εαυτό του και το δικό του ταξίδι, δεν αποκλείεται να πέσει έξω

άρα, ταξιδεύεις στην αρχή με συντροφιά, έως ότου διαπιστώσεις πως τα καλύτερα ταξίδια είναι τα μοναχικά

οπότε, φροντίζεις να συντροφεύεσαι από κάποιον που αντιπαθεί τα ταξίδια και λατρεύει το κούνημα των μαντιλιών και τις ετοιμασίες υποδοχής, με μόσχους σιτευτούς, αγκαλιές, κλπ κλπ

ευτυχώς, υπάρχει η τηλεόραση για να περνά το χρόνο του αραχτά σε καναπέδες ή πολυθρόνες η τεμπέλικη συντροφιά σου, μέχρι να λάβει το τηλεγράφημα: Ε-Ε-ΕΡΧΟΜΑΙ. ΣΤΟΠ.

τα όρια

η δημιουργία είναι ευκολότερη όταν υπάρχουν όρια;
ή.. όταν υπάρχουν όρια δεν υπάρχει δημιουργία;
ή.. με τα όρια εντείνεται η δημιουργικότητα;
ή.. η δημιουργία χωρίς όρια είναι η πραγματική Δημιουργία;
ή..
ή..
ή..

Δευτέρα 13 Αυγούστου 2007

Τα πεφταστέρια



Είχα μια μανία με τον ουρανό κι ακόμα την ψιλοέχω, αλλά τί να δω πια μέσα από τις αντανακλάσεις των φώτων της πόλης; Ο ουρανός φαίνεται ομιχλώδης, ένα θαμπό πράγμα πηχτό σε χρώμα ακαθόριστο, σαν ξεβαμμένο πορτοκαλί. Ούτε γαλαξίες, ούτε αστέρια, ούτε τίποτα που να εξάψει τη φαντασία, άσε που όλα σχεδόν μας τα έχουν εξηγήσει οι σοφοί ερευνητές και πάει, τό 'διωξαν το μυστήριο. Εκείνο το μυστήριο που έπλαθε αλλόκοτους κόσμους με παράξενους χάρτες, με ωκεανούς από γάλα και μωβ λιβάδια γεμάτα πράσινες αγελάδες. Εκείνο το μυστήριο που δεν άφηνε το βλέμμα να ξεκολλήσει από τους αστερισμούς. Σήμερα, πάνε κι οι αστερισμοί πάει και η φαντασία και το μυστήριο κι αν ξεχωρίσω κάπου κάποτε ένα αστεράκι από την ουρά της Μεγάλης Αρκτου, τυχερή θα είμαι. Τότε λοιπόν, όταν φαινόντουσαν τα πεφταστέρια στον αυγουστιάτικο ουρανό, «διάττοντες είναι» έλεγ' ο πατέρας και τρέχαμε να δούμε τι σημαίνει η λέξη, η Αρετή έλεγε ότι μια ευχή που γίνεται ακριβώς τη στιγμή της πτώσης του αστεριού "πιάνει", εμείς της λέγαμε πως δεν πρόκειται περί αστεριών και βγάζαμε τα στρώματα να κοιμηθούμε στη βεράντα. Ο πατέρας έχει πεθάνει εδώ και χρόνια, η Αρετή κοντεύει τα εκατό και ζήτημα είναι αν θα προλάβω να τη δω ζωντανή και φέτος, οι διάττοντες συνεχίζουν να εισέρχονται στη δική μας ατμόσφαιρα αλλά ακόμα δεν βρήκα ποια ευχή θα ήταν καλό να κάνω...

Κυριακή 12 Αυγούστου 2007

Rodia Radio: 18 KEIMENA - ΙIΙ - Τάκης Κουφόπουλος



Συνεχίζω σήμερα, με το διήγημα του Τάκη Κουφόπουλου Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ, ενα συγκλονιστικό κείμενο, που ελπίζω να απολαύσετε στο pod cast μου.


-->> αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι, διαλέξτε:
http://rodia.podomatic.com/entry/eg/2007-08-11T20_48_19-07_00
http://rodia.podomatic.com/


Σάββατο 11 Αυγούστου 2007

ο σκύλος που δεν έτρωγε πίτες και η αξιοπιστία των παροιμιών



Η παροιμία το λέει ξεκάθαρα, «και η πίτα σωστή και ο σκύλος χορτάτος», έλα όμως που δεν κόλλαγε στη περίπτωση επειδή εκείνος ο σκύλος δεν έτρωγε πίτες κι έτσι δεν κινδύνευε καμία πίτα να μείνει μισή από τα δόντια του, άσε που δεν είχε κιόλας δόντια γιατί του είχαν πέσει όλα από το σκορβούτο ένεκα τα υπερπόντια ταξίδια χωρίς σταματημό σε θάλασσες γαλάζιων ματιών και πορτοκαλιών οριζόντων γεμάτων ηλιοβασιλέματα σε παραλίες σπαρμένες σκουλαρίκια πίσω από αλυσίδες παλιών ρολογιών μήκους ενός μέτρου και βάλε.

Βάλε με το νου σου λοιπόν ότι αν μια συνηθισμένη παροιμία πέφτει τόσο πολύ έξω, τι μπορεί να συμβαίνει με τις υπόλοιπες παροιμίες. Εντελώς αναξιόπιστες.

Ο σκύλος που δεν έτρωγε πίτες θα μπορούσε βεβαίως να δικαιώσει τη γνωστή παροιμία, αν η παροιμία μιλούσε για ποτήρια με ποτά, επειδή ο συγκεκριμένος σκύλος έπινε και ως εκ τούτου είχε τη δυνατότητα να γίνεται συχνά πίτα. Αν η παροιμία π.χ. ήταν διατυπωμένη «και το ποτήρι σωστό και ο σκύλος πίτα», τότε, ε, οπωσδήποτε δεν θα ετίθετο θέμα για την αξιοπιστία των παροιμιών και εμείς θα κοιμόμασταν ήσυχοι.


Παρασκευή 10 Αυγούστου 2007

Η συνέντευξη που έδωσα στο BloGR του Jim_hellas



Σήμερα θυμήθηκα αυτή τη συνέντευξη, μετά από πρόσκληση να απαντήσω σε μερικές ερωτήσεις δημοσιογράφου, και την ανεβάζω επειδή δεν έχουν αλλάξει πολλά από τότε μέχρι τώρα, ελπίζοντας να βρει στις απαντήσεις μου ό,τι ζητάει. Το μόνο που συνέβη είναι το κλείσιμο του ηλεκτρονικού περιοδικού BloGR.. είμαι και γκαντέμω να πάρει!
..αν και ο Jim-HELLAS με διαβεβαίωσε ότι είχε προγραμματίσει το κλείσιμο. Αλλά, ρε παιδί μου, με τη δική μου παρουσία στο τελευταίο τεύχος; Αυτό με κάνει άνω-κάτω λέμε!:-ΡΡ

Το κείμενο, όπως το έστειλα στο Jim:

1. Μπορείς να μας σκιαγραφήσεις σε αδρές γραμμές το προφίλ σου; (Από που μπλογκάρεις, σε ποια ηλικιακή ομάδα είσαι, από πότε συντηρείς blog κτλ)

Το να σκιαγραφήσω το προφίλ μου, πέρα απ' ό,τι αναφέρεται στο προφίλ που έχω ανεβάσει στο blogger, το βρίσκω -ως blogger- αντιδεοντολογικό! Κατά καιρούς το έχω αλλάξει ή παραλλάξει, παίζοντας με ηλικιακούς αριθμούς, επαγγέλματα, φύλο, κλπ. Αλλοτε θολώνω τα νερά, που λένε, άλλοτε ξεκαθαρίζω καταστάσεις. Η ανωνυμία είναι η κατάκτηση του διαδικτύου και, όταν βρίσκομαι μέσα στο διαδίκτυο, θέλω να παραμένω ένα απλό nick name. Συντηρώ blog από το Νοέμβριο του 2005, αυτό δεν είναι μυστικό!

2. Η πρώτη ερώτηση που μου έρχεται στο μυαλό για τον κάθε blogger είναι η προσωπική του ιστορία για το πως κατέληξε στο blogging. Ποια είναι η δικιά σου ιστορία; Γιατί αποφάσισες να ανοίξεις blog;

Πρώτα πρώτα, δεν κατέληξα στο blogging, αλλά... αναβαθμίστηκα! Μετά από διάφορες περιπέτειες με ιστοσελίδες, φόρουμ, λογοτεχνικές λίστες, και τα σχετικά, βρήκα στο χώρο των blogs ένα τόπο ελεύθερης έκφρασης, που μου ταιριάζει επικοινωνιακά. Δεν είμαι αναγκασμένη να "παίζω" τον αρχηγό έχοντας το φορτίο της διαχείρισης ενός ιστότοπου και να "τ' ακούω" κι από πάνω, επειδή "του έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει" και ό,τι έχει να κάνει με ρύθμιση και οργάνωση το βλέπει ως εξουσία, εναντίον της οποίας θεωρεί υποχρέωσή του να... αντιδρά!

3. Είσαι η πρώτη γυναίκα από την οποία παίρνουμε συνέντευξη και θα ήθελα την γνώμη σου για το γυναικείο στοιχείο στα blogs. Πολλοί λένε ότι το γυναικείο φύλο υποεκπροσωπείται στα ελληνικά blogs. Ποια είναι η γνώμη σου; Χρειαζόμαστε περισσότερες γυναικείες φωνές στην μπλογκόσφαιρα;

Προβάλλω το γυναικείο μου προφίλ, οπότε, έχεις δίκιο που εκφράζεσαι με σιγουριά για το φύλο μου. Αλήθεια, πώς το κατάλαβες; χαχαχα! Υπάρχουν πολλές γυναικείες φωνές που εκφράζονται με ειλικρίνεια, όπως και πολλές αντρικές που εκφράζονται με τον ίδιο τρόπο. Δεν είμαι καθόλου βέβαιη ότι διαφέρουν οι ανθρώπινες ευαίσθητες φωνές όταν είναι ειλικρινείς -με τον εαυτό τους. Σε αυτό το συμπέρασμα έχω καταλήξει και αυτό μου δίνει πολλή χαρά. Νομίζω πως υπάρχουν αρκετοί ευαίσθητοι άνθρωποι στη μπλογκόσφαιρα και, όσο μεγαλώνει αυτός ο αριθμός, τόσο το καλύτερο. Ευαίσθητοι περί τα διάφορα κοινωνικά ζητήματα, τα ζητήματα της φύσης, της τεχνολογίας, και περί όσων πραγμάτων βελτιώνουν τη ζωή των ανθρώπων, αυτό εννοώ με τη λέξη "ευαισθησία" και όχι τη κλάψα, αν και αυτή χρειάζεται ώρες ώρες. Ανθρωποι είμαστε, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

4. Ποιες οι διαφορές ανάμεσα στην ανδρική και γυναικεία ματιά, έτσι όπως αυτή εμφανίζεται στα blogs;

Νομίζω ότι απάντησα προηγουμένως. Δεν διαφέρουν οι ματιές των ανθρώπων, ιδίως όταν εκφράζουν την αλήθεια τους, την εσωτερική τους αλήθεια, πράγμα που συμβαίνει στα blogs. Αυτή είναι η γνώμη μου και η ανωνυμία συμβάλλει σε αυτό, στην ειλικρινή και ελεύθερη έκφραση δηλαδή.

5. Είσαι γνωστή για τον "στρατό" των blogs σου. Θα μπορούσες να μας πεις δυο λόγια για τα blogs τα οποία έχεις; Πως προέκυψαν και τι εξυπηρετούν τα τόσα πολλά και διαφορετικά blogs;

Να σου πω... Βρέθηκα μπροστά σε ένα δίλλημμα ξεκινώντας. Επειδή έχω ένα σωρό εαυτούς που ζητούν όλοι να εκφραστούν, με διαφορετικούς τρόπους και με διάφορες μορφές τέχνης, σκεφτόμουν να σκαρώσω διάφορα και διαφορετικά blogs, χρησιμοποιώντας σε καθένα και άλλο ψευδώνυμο. Αυτό όμως θα με ανάγκαζε να κάνω διαρκώς login και logout, πράγμα που το βρήκα κουραστικό. Ετσι, αποφάσισα να δημιουργήσω πολλά blogs, ανάλογα με το θέμα που πραγματεύεται το καθένα. Δεν υπήρχε, βλέπεις, τότε ακόμα το wordpress που έχει θεματικές ενότητες. Οταν φάνηκε στο στερέωμα, βαρέθηκα να μετακομίσω την πραμμάτεια μου, που δεν ήταν και μικρή!

6. Πρόσφατα ξεκίνησε μια προσπάθεια δημιουργίας ενός ελληνικού metablogging blog, του gr-metablogging.blogspot.com, στην οποία συμμετέχεις και εσύ. Αν και όπως μας είπες δεν ξεκίνησες εσύ αυτό το blog, ωστόσο μπορείς να μας πεις τι περίπου είναι και σε τι "στοχεύει";

Το http://www.metablogging.gr/ πήγε ήδη σε δικό του χώρο, δεν βρίσκεται πλέον στο blogger. Είναι μια ωραία ιδέα του Χαρτοπόντικα, που την ασπάστηκα αμέσως, όταν πρότεινε τη συμμετοχή μου. «Το Metablogging.gr είναι ένα ομαδικό ιστολόγιο για το ιστολογείν. Φιλοξενεί σκέψεις, απόψεις, ειδήσεις, ιδέες, προτάσεις και συμβουλές με αποκλειστικό θέμα τα ιστολόγια (blogs) και το ιστολογείν (blogging)» όπως γράφει ο Χαρτοπόντικας εδώ: http://metablogging.gr/?page_id=2
Είχαμε συνηθίσει βέβαια να ονομάζουμε έτσι -με τον όρο "metablogging"- τα κουτσομπολίστικα posts και σχόλια. Σε αυτό το χώρο όμως, η έννοια "metablogging" βρήκε την πραγματική της σημασία.

7. Ποιο νομίζεις ότι είναι το μυστικό της επιτυχίας ενός blog για εσένα; Τι το ξεχωριστό πρέπει να έχει ένα blog δηλαδή για να το θεωρήσεις πετυχημένο;

Εμένα δεν με ενδιαφέρει η επιτυχία ενός blog, με το νόημα που δίνουν οι πολλοί στη λέξη αυτή. Αλλωστε, βρίσκω αδύνατο να είναι ένα blog εντελώς ισορροπημένο, να διατηρεί διαρκώς το ίδιο επίπεδο έκφρασης δηλαδή, εκτός αν πρόκειται για ένα θεματικό blog, το οποίο αναφέρεται σε κάτι τι συγκεκριμένο. Σε μένα πάντως, δεν αρέσουν και τόσο τα θεματικά blogs. Είναι χρήσιμα βεβαίως και καταφεύγω εκεί όταν έχω απορίες σχετικές με το θέμα που πραγματεύονται, αλλά δεν είναι... καθαρόαιμα blogs! Χαίρομαι περισσότερο να ανακαλύπτω ψυχούλες, παρά συμβουλές, πώς να το κάνουμε...

8. Γίναμε όλοι μάρτυρες της τεράστιας έκρηξης των ελληνικών blogs τους τελευταίους μήνες. Ποια είναι η άποψή σου γι' αυτό; Όσοι περισσότεροι, τόσο το καλύτερο ή λίγοι και καλοί;

Φυσικά και όσο πιο πολλοί τόσο πιο καλά, ούτε λόγος!!! Χαίρομαι πάρα πολύ γι αυτό, αν και τώρα δεν προλαβαίνω να διαβάζω τόσα blogs όσα διάβαζα παλιότερα. Συνεχίζω πάντως να ανακαλύπτω όλο και κάποια νέα και αυτό είναι τρομερά ενδιαφέρον. Μου αρέσει να ταράζονται διαρκώς τα νερά, να υπάρχει κινητικότητα στο διαδίκτυο.

9. Μιας και είσαι και εσύ από τους παλαιούς blogger και έχεις δει την εξέλιξη της ελληνικής μπλογκόσφαιρας, τι νομίζεις ότι μας επιφυλάσσει το μέλλον;

Ε, δεν είμαι και πολύ παλιά! Ενα χρόνο και κάτι ψιλά βρίσκομαι εδώ πέρα. Το μέλλον το βλέπω πάντοτε με αισιοδοξία, είναι θέμα χαρακτήρα και αυτό δεν αλλάζει. Η μπλογκόσφαιρα δεν παύει να με εκπλήσσει, άλλοτε ευχάριστα και άλλοτε -λίγες φορές, ευτυχώς!- δυσάρεστα. Οι ανθρώπινες αδυναμίες και τα πάθη υποτάσσονται στους άγραφους κανόνες της επικοινωνίας, και αυτό είναι κάτι τι που όλοι επιθυμούν να κερδίσουν: την επικοινωνία, τη συμμετοχή. Ετσι, επειδή κανείς (γνώμη μου, ε) δεν θέλει την απομόνωση, πασχίζει να ισορροπεί ακόμα και με μικρές επικοινωνιακές παρεκκλίσεις. Το ευτύχημα είναι ότι ένα blog μπορεί να διατηρεί τη μοναδικότητα και τη μοναχικότητά(!!) του, παράλληλα με τη διαδικτύωσή του με όλες τις άλλες δικτυακές μονάδες ή κοινότητες. Αυτή νομίζω πως είναι και η δύναμή του: Η μοναδική έκφραση, η έκφραση της μοναδικής γνώμης.

10. Τέλος, έχεις κάποια μελλοντικά σχέδια όσον αφορά τον κόσμο της μπλογκόσφαιρας;

Οσον αφορά τον κόσμο της μπλογκόσφαιρας, δεν έχω σχέδια, δεν μπορώ να κάνω σχέδια, δεν είναι δυνατό (γνώμη μου) να κάνει κάποιος σχέδια. Τα πράγματα ρέουν διαρκώς τόσο γρήγορα, που σχεδόν δεν προλαβαίνω να τα παρακολουθήσω. Απλώς, ακολουθώ το ρεύμα!

__________________________
ΣΗΜ.1. Η συνέντευξη αυτή αναρτήθηκε την άνοιξη του 2007 στο μηνιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό BloGR e-magazine, που εξέδιδε ο Jim-HELLAS για δυο χρόνια περίπου (20 τεύχη). Σήμερα, το περιοδικό έχει κλείσει.
ΣΗΜ.2. Το metablogging.gr το λειτουργεί κυρίως ο Χαρτοπόντικας (nikan) και μάλιστα πολύ καλύτερα από όσο θα μπορούσα να ονειρευτώ. Κάπου κάπου προσθέτω μια... ελαφριά πινελιά!
ΣΗΜ.3. Η έκρηξη των ελληνικών μπλογκ τάραξε αρκετά τα νερά με τη διαμαρτυρία προς το κ. Πολύδωρα, έγινε τυφώνας μετά το θέμα με το "φακελλάκι" της αξέχαστης Αμαλίας και, με τη φωτιά στη Πάρνηθα, άστραψε και κόρωσε που λένε... Ολο και περισσότερος κόσμος συρρέει και όλο και πιο πολύ σημαντικό βρίσκουν αυτό τον τρόπο διαδραστικής επικοινωνίας οι χρήστες του διαδικτύου και όλο και περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν το διαδίκτυο.
ΣΗΜ.4. Σημαντική είναι επίσης η διαδραστικότητα -σαν ένα φαινόμενο ώσμωσης- μεταξύ μπλογκ και παραδοσιακών ΜΜΕ, κυρίως εφημερίδων, πράγμα που βρίσκω εξαιρετικά αισιόδοξο.

-->> αν δεν ανοίγει ο σύνδεσμος του Jim-HELLAS, διαλέξτε:
http://freehost.stuff.gr/jim_hellas/

Συνεχίζεται η καταστροφή της κληρονομιάς μας



Με τις άστοχες επεμβάσεις στα γεφύρια της περιοχής Ζαγορίου, στην Ηπειρο.



Για λεπτομέρειες απίστευτης θρασύτητας εκ μέρους των υπευθύνων του ΥΠΠΕ, κατεβάστε το αρχείο από το Ενημερωτικό Δελτίο του ΤΕΕ, σε μορφή .pdf

____________________
ΣΗΜ.1. αν δεν ανοίγει ο σύνδεσμος, διαλέξτε:
http://opac.tee.gr/cgi-bin-EL/egwcgi/250013/showfull.egw/2+0+10+full

ΣΗΜ.2. Αν το Υπουργειο Πολιτισμού καταστρέφει τα μνημεία αντί να τα συντηρεί, καλύτερα να αναλάβουν οι τοπικές Υπηρεσίες -γνώμη μου.
ΣΗΜ.3. Στην εικόνα φαίνεται καθαρά η κακοποίηση του γεφυριού. Μα, δεν ντρέπονται καθόλου; κ. Βουλγαράκη, εσείς δεν το βλέπετε το τσιμεντάρισμα;

Ro-Ou-Ling

Ro-Ou-Ling: η καθαρόαιμη κινέζα δημιουργός του Χάρι Πότερ που κρυβόταν τόσα χρόνια κάτω από αγγλικό διαβατήριο

λεπτομέρειες:
-->> Αμαϊμούδιστος Old Boy
-->> Ο Χάρι Πότερ συρρικνώνει την υδρόγειο

Πέμπτη 9 Αυγούστου 2007

το "Κύμα" του Χοκουσάι σαν το κύμα της Προόδου...





Η ζωγραφιά του ιάπωνα ζωγράφου Χοκουσάι "το κύμα" μου θύμισε ακριβώς τη πορεία της Προόδου. Πόσο ανεμπόδιστη και καταλυτική είναι η τελική νίκη της: Το κύμα δεν γίνεται παρά να φτάσει στην ακτή, τίποτε δεν μπορεί να το νικήσει -νομοτελειακά.

____________________
ΣΗΜ. περισσότερα για το ζωγράφο εδώ:
Χοκουσάι, ένας ιάπωνας ζωγράφος που αγαπώ


Η κατοχή της Απόλυτης Αλήθειας κυρίαρχη ιδεοληψία



«Η Αλήθεια είναι Μία και κάτοχός της ΕΓΩ»

Κάπως έτσι λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος, απόλυτα και... εντελώς ανεγκέφαλα -για τους "άλλους", οι οποίοι αδυνατούν να καταλάβουν τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου του καθ+Ενός.

Οταν αυτό συμβαίνει στον καθ+Ενα σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους, γίνεται κατανοητό γιατί είναι τόσο δύσκολη η επικοινωνία και τόσο αναγκαίο να βρίσκονται ή/και να εφευρίσκονται κάθε τόσο νέες βάσεις -νέες σταθερές, νέες παραδοχές- ώστε η επικοινωνία να καθίσταται δυνατή με κάποιο τρόπο.

Παλιότερα, υπήρχαν οι σοφοί, των οποίων οι σκέψεις και τα τσιτάτα σπανίως ετίθεντο υπό αμφισβήτηση, επειδή η Γνώση είχε μέγεθος πεπερασμένο και ήταν δυνατό να αποθηκευτεί ολόκληρο το μέγεθός της σε ένα μονάχα ικανό ανθρώπινο εγκέφαλο, ο οποίος μπορούσε κιόλας να επεξεργαστεί το σύνολο της Γνώσης.

Σήμερα, εδώ και 50 χρόνια περίπου, η αμφιβολία έχει κατακτήσει τον ανθρώπινο εγκέφαλο, ακριβώς επειδή η γνώση έχει πολλαπλασιαστεί και (αναγκαστικά) κατακερματιστεί. Δεν είναι δυνατό να χωρέσει σε έναν εγκέφαλο μονάχα, χρειάζονται ομάδες ανθρώπινων εγκεφάλων, που να αποθηκεύουν και να επεξεργάζονται το σύνολο της Γνώσης, σε συνεργασία μάλιστα με ηλεκτρονικούς εγκεφάλους -ένα ανθρώπινο μυαλό, ακόμα και το ικανότερο, πέφτει μικρό για όλη αυτή τη δουλειά.

Η αλλαγή αυτή, που συντελείται στις μέρες μας, ξαφνιάζει και δύσκολα μπορεί να γίνει δεκτό ότι συμβαίνει, τη στιγμή μάλιστα που το στάδιο προσαρμογής του καθ+Ενα διαφέρει από το στάδιο της προσαρμογής των "άλλων". Κάθε εγκέφαλος θέλει το χρόνο του μέχρι να προσαρμοστεί στη πραγματικότητα που έχει ενσκήψει ως λαίλαψ και ως τυφών, μοιάζει σταλήθεια με φυσικό καταστροφικό φαινόμενο αυτή η σημαντική αλλαγή που συντελείται, έτσι, ο καθ+Ενας ανθρώπινος εγκέφαλος αποφασίζει -συχνά, ερήμην του κατόχου του- να αδρανεί.

Το φαινόμενο της αδράνειας είναι απολύτως φυσικό να συμβαίνει. Είναι η σωτήρια λέμβος μέχρι να επικρατήσει νηνεμία και να εγκλιματιστεί η Νόηση του ανθρώπου στα νέα δεδομένα. Δυστυχώς όμως, η Αδράνεια παίρνει συχνά το ρόλο της Στασιμότητας ή, τουλάχιστον, εκλαμβάνεται ως στασιμότητα από τον καθ+Ενα ή/και από διάφορα υποσύνολα ανθρώπινων εγκεφάλων, οι οποίοι τότε, εν αδρανεία τελούντες, αντιμάχονται όντας στάσιμοι την Πρόοδο ή δίνουν αυτή την εντύπωση -της διαμάχης και της αντίστασης- θεωρούντες εαυτούς προοδευτικούς.

Η Στασιμότητα συμβαίνει επειδή παρανοείται η σημασία του ρόλου της Αδράνειας, επειδή η Αδράνεια θεωρείται γενικώς "αδυναμία" μια και ο άνθρωπος θεωρεί ιδανικό το να βρίσκεται διαρκώς σε Δράση, και ως δράση νομίζεται η διαρκής κινητικότητα, δηλαδή, να κινείται και ας μη παράγει τίποτα, ακόμα και αν κινείται προς τα πίσω. Η Αδράνεια διατηρεί το αντικείμενο σε μια θέση, η Στασιμότητα μπορεί και να το κινήσει σε προηγούμενες θέσεις, τις οποίες όμως, εξαιτίας της κίνησης, μπορεί να θεωρήσει και ως νέες, και εδώ ακριβώς βρίσκεται το οξύμωρο: «κινούμαι, άρα επειδή κινούμαι προχωρώ», χωρίς ούτε καν να διέρχεται από το νου το ότι η κίνηση μπορεί να σημαίνει (και σημαίνει σε αυτή τη περίπτωση) οπισθοδρόμηση.

Αν ανατρέξουμε σε περιόδους ιστορικές και μελετήσουμε φάσεις της ανθρώπινης Προόδου, βλέπουμε καθαρά ότι η εικόνα που παρουσιάζει η πρόοδος μοιάζει με την εικόνα ενός κύματος, το οποίο πριν φτάσει να σκάσει στην ακτή φαίνεται να οπισθοχωρεί σαν για να πάρει περισσότερη φόρα. Οσο μεγαλύτερο το κύμα, τόσο μεγαλύτερη φαίνεται η καμπύλη οπισθοχώρησης.

Για τούτο παρηγοριέμαι που βλέπω να συμβαίνει τόσο μεγάλη αντίσταση στο Νέο σήμερα, δηλαδή να παρατηρούνται φαινόμενα οπισθοδρόμησης υστερικά "για τη διασφάλιση των αξιών", "για το θρησκευτικό συναίσθημα", κλπ κλπ, τρέχουμε σε "δοκιμασμένες" μεθόδους παραπληροφόρησης, σε μέντιουμ και αστρολόγους να "εξηγήσουν" τα (προς το παρόν) ανεξήγητα, κλπ κλπ, "ερευνούμε" πεισματικά αρχαία κιτάπια να "μάθουμε" την αρχαία δεισιδαιμονία που χρίζουμε "Γνώση", κλπ κλπ, επειδή η κατεύθυνση, η φορά της Προόδου είναι σταθερά προσδιορισμένη προς τα εμπρός και η φόρα(!), η ορμή, τεράστια, και η Νίκη με το μέρος της.

Larry Cool: ο ποιητής του διαδικτύου



Μέσα στον ορυμαγδό των (εκ Θεού) επικίνδυνων καιρικών φαινομένων, και των ανθρώπινων εγκληματικών παρεμβάσεων στη Φύση αλλά και στη Ζωή (με πόλεμο και άλλα ευγενή μέσα), ο Larry Cool εμμένει στη θέση του να μοιράζει Ποίηση δωρεάν στέλνοντας ιπποτικά μηνύματα, ως σύγχρονος τροβαδούρος, εμπλουτίζοντας τα όνειρά μας.. ή, μάλλον, αποδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο ότι είναι δυνατόν πράγματι να κάνουμε όνειρα. Ο ρόλος του αποκωδικοποιητή ονείρων, είναι πολύ σημαντικός σήμερα. Απολαύστε το πρόσφατο δημιούργημά του:


Κάτω από το τραπέζι


Είμαι σ' ένα νεκρόδειπνο μεταξύ ποιητών
Πλήττω και γλιστρώ αργά κάτω από το τραπέζι
Εδώ κρύβεται μια απόκοσμα όμορφη έφηβος
-η Ποίηση

-«Ο κόσμος μας είναι νεκρός» ψιθυρίζω
-«Ο κόσμος σας είναι το ποίημά μου
Και σεις, πίδακες λέξεων».

Της κάνω έρωτα σφίγγοντας τους μικρούς γλουτούς της
Είναι σε έκσταση
Απ' το στόμα της διαφεύγουν φυσαλίδες μικρόκοσμων
Γύρω μας τα πράγματα εξανεμίζονται
Μένει η αρχική ηχώ των ονομάτων τους.

Το τραπέζι παραδέρνει στο διάστημα
Με τους ποιητές επάνω του
Από τα χάσκοντα στόματά τους
Δέσμες φωτός εξερευνούν το μέγα άγνωστο.



____________________
Ο Larry Cool έχει γράψει το μυθιστόρημα, ΤΟΝ «ΚΑΝΕΝΑ»... ΘΑ ΤΟΝ ΦΑΩ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ!, εκδόσεις Τυφλόμυγα-Αμόνι. Κριτικές:
http://ta-nea.dolnet.gr/print_article.php?e=A&f=18679&m=P22&aa=1
http://librofilo.blogspot.com/2006/10/larry-cool-jpmanchette.html#comments
http://book.attack.gr/?p=53
http://agavazo.blogspot.com/2006/08/larry-cool.html

Πωλείται στον Παπασωτηρίου - http://www.papasotiriou.gr

Τετάρτη 8 Αυγούστου 2007

"Η περί Θεού αυταπάτη" του Richard Dawkins



Ο Richard Dawkins, κορυφαίος εξελικτικός βιολόγος και συγγραφέας πολλών κλασικών πλέον έργων επιστήμης και φιλοσοφίας, δήλωνε πάντοτε απερίφραστα ότι η πίστη στον Θεό είναι παραλογισμός που έχει προξενήσει πολλά κοινωνικά δεινά.
Στο παρόν βιβλίο ασκεί σφοδρή κριτική στην ιδέα του Θεού σε όλες τις μορφές της, από τον ιδεοληπτικό με το σεξ, ανάλγητο τύραννο της Παλαιάς Διαθήκης έως τον πιο ήπιο, αλλά επίσης παράλογο, Ουράνιο Ωρολογοποιό που προτιμούσαν μερικοί στοχαστές του Διαφωτισμού. Καταρρίπτει τα κύρια επιχειρήματα υπέρ της θρησκείας και καταδεικνύει ότι η ύπαρξη ενός ανώτερου όντος είναι απολύτως απίθανο ενδεχόμενο. Περιγράφει πώς η θρησκεία υποδαυλίζει τον πόλεμο, υποθάλπει τη μισαλλοδοξία και κακοποιεί το νου και την ψυχή των παιδιών.
Η "Περί Θεού αυταπάτη" είναι μια συναρπαστική πολεμική με απαστράπτοντα επιχειρήματα, απαραίτητο ανάγνωσμα για όλους όσοι ενδιαφέρονται για αυτό το συναισθηματικά φορτισμένο και πολύ σημαντικό ζήτημα.

Συγγραφέας: Dawkins, Richard
Κατηγορία: Φιλοσοφία
Εκδότης: ΚΑΤΟΠΤΡΟ
Ημερ/νία έκδοσης: 2007
Μεταφραστής: Ομάδα μεταφραστών
Αριθμός σελίδων: 456

οι ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ από το Ηλεκτρονικό Βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία

_______________________
ΣΗΜ.1. ανεβάζω το ποστ παρουσίασης του βιβλίου αυτού, που σήκωσε θύελλα αντιδράσεων, δηλώνοντας ταυτόχρονα πως δεν έχω ανάγκη να το διαβάσω, μια και δεν κατανοώ τη χρησιμότητά του για μένα την ίδια. Κάθε ενδιαφέρον μου, σχετικό με παρόμοια θέματα, έχει περάσει προ πολλών χρόνων, όπως περνούν οι παιδικές ασθένειες δωρίζοντας στον ανθρώπινο οργανισμό μιαν ευεργετική ανοσία.
ΣΗΜ.2. αν το ρήμα "πιστεύω" μπορούσε να εξαλειφθεί από τη γραμματική του κόσμου, σίγουρα θα ήταν ένα μεγάλο κέρδος για την ανθρωπότητα -θα γλίτωνε από πολλά δεινά.
ΣΗΜ.3. συνιστώ το βιβλίο -αν και μάλλον βαρύ για καλοκαιρινό ανάγνωσμα- να το διαβάσουν όσοι ενδιαφέρονται, φαίνεται σημαντικό.

άδεια μάτια εκβιάζουν


Αχ, αυτοί οι γέροι κι οι γριές με τ' άδεια μάτια! Μάτια χωρίς βλέμμα, κοιτάζουν, βλέπουν, αλλά χωρίς να βλέπουν κάτι έξω από εκείνους. Βλέπουν τη τσέπη τους μονάχα και το σκατό τους που το κάνουν παξιμάδι για να μετρούν την αγάπη και το ενδιαφέρον με τάλαρα, με μπικικίνια, πώς το λένε. «Οσα έχω θα τ' αφήσω στο Γιωργί που με παίρνει τηλέφωνο» ή «Θα τ' αφήσω όλα σ' ένα ίδρυμα, να μάθετε τσογλάνια», και μεις χεστήκαμε τι θα τα κάνεις ρε κωλόγερε (ή κωλόγρια) αυτά που συνάζεις στερώντας σου τις ύστερες απολαύσεις. Κάντα ό,τι θέλεις, δικά σου είναι, επάξια τα κέρδισες. Λυπάμαι που δεν τα αξιοποιείς διαφορετικά -δεν τα αξιοποιείς καθόλου μάλλον. Αντί να πας κάνα ταξιδάκι, να πααίνεις να τρως σε καμιά ταβερνίτσα, να κάνεις το τραπέζι σε ένα φίλο, εγγόνι, ανήψι, σε κάποιον άνθρωπο τεσπα, μαζώνεις και μαζώνεις και τολμάς να απειλείς ζητιανεύοντας αυτό που δεν έλαχε να μάθεις, δεν θέλησες να αποχτήσεις ποτέ σου: Αγάπη. Αστα κομμάτια ή «ες κόρακαν» -που λέγαν οι αρχαίοι.


_______________________
ΣΗΜ. έλαβα μήνυμα να πω -λέει- στα παιδιά -λέει- να πάρουν κάνα τηλ γιατί ο γέρος θα τ' αποκληρώσει -λέει. Χεστήκαμαν -λέω.

Τρίτη 7 Αυγούστου 2007

μάθημα ελληνικής ιστορίας -δυστυχώς, δεν είναι το μόνο...



Το άρθρο του Spiros Margelis H ΕΞΑΓΟΡΑ ΤΗΣ ΛΟΥΨΙΣΤΑΣ ΚΑΙ Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΔΑΣΙΚΟΥ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ στην υπο κατασκευή ιστοσελίδα athamaniotes.gr, ενότητα "ΔΑΣΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ", αποτυπώνει εντυπωσιακά την ιστορία του ελληνικού κράτους και τη σημασία της πτυχής της Οικογένειας στο οικονομικό γίγνεσθαι του τόπου, και για τούτο το ανεβάζω ολόκληρο:

Με την Επανάσταση του 1821 και μετά από αιματηρές θυσίες, οι Έλληνες κατόρθωσαν να αποτινάξουν τον Τουρκικό ζυγό και το 1828 πέτυχαν την αναγνώριση του Ελληνικού κράτους, από τις μεγάλες δυνάμεις. Όμως δυστυχώς η οριοθέτηση των συνόρων άφησε την Ήπειρο και σχεδόν το μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας, στην κυριαρχία της Τουρκίας. Οι Ηπειρώτες δεν απελπίστηκαν. Συνέχισαν τον αγώνα, έως ότου το 1881 με την παρέμβαση του Πρωθυπουργού της Αγγλίας Γλάδστωνα, οι Μεγάλες Δυνάμεις, δηλαδή η Αγγλία, η Γαλλία, η Ιταλία και η Ρωσία σε αλεπάλληλες συναντήσεις και διαβουλεύσεις, κατόρθωσαν να πείσουν την Τουρκία να παραχωρήσει στην Ελλάδα την Θεσσαλία και ένα τμήμα της Ηπείρου. Με αυτή την παραχώρηση η πόλη της Άρτας και τα χωριά των ανατολικών Τζουμέρκων περιήλθαν στην Ελληνική επικράτεια.

Όμως οι Τούρκοι που είχαν στην ιδιοκτησία τους αυτές τις περιοχές και τα χωριά, είχαν ήδη προλάβει να τα πωλήσουν σε πλούσιους Έλληνες και το δικαίωμά τους αυτό κατοχυρώθηκε με την Συνθήκη του Βερολίνου. Δύο ήταν οι αγοραστές των χωριών της Άρτας και των Τζουμέρκων. Ο Χρηστάκης Ζωγράφος, ο οποίος ήταν εκείνη την εποχή προμηθευτής, του Τουρκικού στρατού, δηλαδή είχε αναλάβει την τροφοδοσία και την προμήθεια, σε ότι χρειαζόταν ο Τούρκικος στρατός, ακόμα και σε πολεμοφόδια και ο Κων/νος Καραπάνος γιός του Γεράσιμου Καραπάνου, ο οποίος Γεράσιμος ήταν αρχιεπιστάτης των κληρονόμων του Μουσταφά Πασά, του μεγάλου και σημαντικού αξιωματούχου της Τουρκίας, έμπιστου συνεργάτη του σουλτάνου Αβδούλ Αζίζ Χαν Γαζή και ιδιοκτήτου περιοχών, όχι μόνο χωριών της Ηπείρου και της Θεσσαλίας αλλά και της Δυτικής Μακεδονίας. Οι δύο αυτές Φεουδαρχικές οικογένειες του Ζωγράφου και του Καραπάνου, συγγένεψαν μεταξύ τους και η κόρη του Χρηστάκη Ζωγράφου, η Μαρία παντρεύτηκε τον Κων/νο Καραπάνο και ο πατέρας της τής έδωσε ορισμένα χωριά που είχε στην ιδιοκτησία του, μεταξύ αυτών και την Λουψίστα, (όπως όλοι μας γνωρίζουμε, Λουψίστα ονομάζονταν τότε το Αθαμάνιο και το κάτω Αθαμάνιο).

Η συμπεριφορά των καινούργιων αφεντάδων ήταν όχι μόνο η ίδια με των Τούρκων, αλλά και χειρότερη. Οι καταπιέσεις δεν υποφέρονταν και οι φόροι ήταν αβάστακτοι. Σχεδόν το 50% της σοδειάς πήγαινε στις αποθήκες και στο Ταμείο του Τσιφλικά Καραπάνου. « Πέτρα, Χώμα και κλαρί » όπως έλεγαν τότε, ήταν στην απόλυτη δικαιοδοσία της οικογένειας Καραπάνου. Οι ταλαίπωροι, αλλά περήφανοι προγονοί μας, απελπισμένοι γιατί με την απελευθέρωση από τους Τούρκους άλλα περίμεναν, αποφάσισαν να αγοράσουν οι ίδιοι μόνοι τους το δικό τους χωριό αν ο Καραπάνος είχε πρόθεση να το πουλήσει. Πήγαν στην Άρτα εκπρόσωποι των κατοίκων και έκαναν γνωστή στον Καραπάνο την απόφασή τους. Ο Καραπάνος δέχτηκε την πρότασή τους γιατί έβλεπε ή μάλλον είχε αντιληφθεί πως ο Φεουδαρχισμός και τα Τσιφλίκια αργά ή γρήγορα θα γίνουν παρελθόν και οι απαλλοτριώσεις από το κράτος θα είναι η τελική κατάληξη.

Στη συνέχεια το 1882 ο Καραπάνος έβαλε δύο δικούς του ανθρώπους, τον Ζαχαρή και τον Παντούλα και αφού επισκέφθηκαν την περιοχή έκαναν ένα ενδεικτικό κτηματολόγιο. Μετά από αυτές τις προεργασίες, η επιτροπή των προγόνων μας κατέβηκε πάλι στην Άρτα, επισκέφθηκε και ζήτησε τη συμβουλή δικηγόρου και μετά από πολλές συναντήσεις με τους δικηγόρους της οικογένειας Καραπάνου αποφασίστηκε και από τις δύο πλευρές να συνταχθεί συμβόλαιο αγοραπωλησίας. Αυτό συντάχθηκε στις 16 Ιουνίου 1883 και είχε τον αριθμό 1486. Το συμφωνηθέν ποσό το οποίο θα έπρεπε να εξοφληθεί μέσα σε οκτώ χρόνια δηλαδή το 1891 ήταν 4.500 χρυσές λίρες Τουρκίας, σύν 8% ετήσιος τόκος. Την κυριότητα βέβαια κρατούσε η οικογένεια του Καραπάνου μέχρι την τελική αποπληρωμή.

Με την υπογραφή του συμβολαίου αποκτήθηκε το δικαίωμα εκμετάλλευσης των κτημάτων και των βοσκοτόπων και το 1884 οι πρόγονοί μας ενοικίασαν τις βοσκές στους μεγαλοκτηνοτρόφους, Κολιό Παπά από τους Μελισσουργούς και Χρήστο Γιώργο από τους Ραφταναίους για δέκα χρόνια αντί του ποσού των 58.000 δρχ. Δυστυχώς όμως έσοδα άλλα δεν υπήρχαν και πολλές δόσεις της συμφωνηθείσης αγοραπωλησίας δεν πληρώθηκαν. Η συμβολαιογραφική συμφωνία πλησίαζε να λήξει και μόνο 7.000 δρχ είχαν πληρωθεί. Δηλαδή γύρω στις 1.750 χρυσές λίρες Τουρκίας. Οι πιέσεις και τα εξώδικα από την άλλη πλευρά του Τσιφλικά δεν είχαν τελειωμό.

Αφού παρήλθε ο χρόνος και οι πιέσεις και τα εξώδικα δεν έφερναν κανένα αποτέλεσμα, η Μαρία Καραπάνου που φαίνονταν και ήταν η ιδιοκτήτρια του χωριού, κατέθεσε αγωγή για την διάλυση του συμβολαίου. Έγιναν αλλεπάλληλες δίκες και οι πρόγονοί μας βρίσκονταν κυριολεκτικά στο πόδι, βουτηγμένοι στα έξοδα και στις ταλαιπωρίες. Τελικά τελεσιδίκησε το δικαστήριο υπέρ της Μαρίας Κ. Καραπάνου με αποτέλεσμα, να διαλυθεί το συμβόλαιο και να χαθούν όχι μόνο τα δικαιώματα αλλά και τα χρήματα που είχαν δοθεί. Στην συνέχεια η οικογένεια Καραπάνου έβγαλε εκ νέου για πούλημα το χωριό. Ενδιαφέρθηκε να το αγοράσει ο αρχιτσέλιγκας από τους Μελισσουργούς, Κολιός Παπάς. Οι πρόγονοί μας ξέροντας το σκληρό χαρακτήρα του και αντιλαμβανόμενοι τι θα επακολουθούσε, θορυβήθηκαν και σε επανειλημμένες συσκέψεις που έκαναν στο χωριό, πάντοτε ενωμένοι και μονιασμένοι, αποφάσισαν να ξεκινήσουν καινούργιες διαπραγματεύσεις για την σύνταξη νέου συμβολαίου εξαγοράς του χωριού από τους ίδιους. Με την απόφαση αυτή αναπτερώθηκαν οι ελπίδες να γίνουν κύριοι στις ποτισμένες με αίμα και ιδρώτα περιουσίες τους και ο ενθουσιασμός ήταν μεγάλος.

Σε ανάμνηση αυτής της απόφασης και για το ρίζωμα του τελικού και ιερού σκοπού της εξαγοράς, το φθινόπωρο του 1897 δύο σχολιαρόπαιδα, ο Λαμπράκης Ψωράκης και ο Νικόλαος Χατζηγιάννης φύτεψαν τον πανέμορφο και σκιερό πλάτανο της πλατείας, που όλοι μας σήμερα απολαμβάνουμε τη δροσιά του τους καλοκαιρινούς μήνες. Ο πλάτανος αυτός είναι μνημείο, είναι σύμβολο των θυσιών, και ενότητας και ομόνοιας των προγόνων μας. Με αναπτερωμένες λοιπόν τις ελπίδες τους, άρχισαν τα ταξίδια στην Άρτα και τις επαφές με δικηγόρους, καθώς και με αντιπροσώπους της οικογένειας Καραπάνου, προσπαθώντας να βρουν λύση και να πετύχουν τους καλύτερους όρους εξαγοράς του χωριού. Τα πράγματα δεν ήταν εύκολα, αντιθέτως ήταν πολύ δύσκολα. Χρειάζονταν χρήματα και δυστυχώς αυτά δεν υπήρχαν. Η πλευρά Καραπάνου ήταν ανένδοτη. Οι μέρες και οι μήνες περνούσαν. Οι συζητήσεις συνεχίζονταν. Οι πρόγονοί μας αν και περνούσαν στενοχώριες και ταλαιπωρίες κέρδιζαν χρόνο, προσπαθώντας να βρουν χρήματα, σε αντίθεση με τους Καραπαναίους που βιάζονταν να τελειώσουν το γρηγορότερο, ενδεχομένως από το φόβο των απαλλοτριώσεων.

Σε αυτή τη φάση η οικογένεια του Φεουδάρχη Τσιφλικά έκανε πρόταση στους αγοραστές προγόνους μας να φέρου εφ’ όσον δεν είχαν χρήματα αξιόπιστο άνθρωπο να εγγυηθεί για την τήρηση της συμφωνίας και να πληρώσει την προκαταβολή που θα συμφωνήσουν. Η επιθυμία, το πείσμα, και το πάθος να πετύχουν την απαγκίστρωση από τα δίχτυα και τα νύχια του Τσιφλικά είχε σαν αποτέλεσμα να βρεθεί ο σωτήρας εγγυητής. Ήταν χωριανός, Λουψισνός και το όνομά του Δημήτριος Αλυμάρας. Ο Δημήτριος Αλυμάρας δεν ήταν άλλος από τον Αναγνώστη Αλυμάρα, ο οποίος πήρε το όνομα αυτό όταν πήγε καλογεροπαίδι στο μοναστήρι του Ντούσκου στην περιοχή των Τρικάλων. Όταν ενηλικιώθηκε έφυγε από το μοναστήρι και ανέλαβε επιστάτης και διαχειριστής για πολλά χρόνια στο Τσιφλίκι του Χρηστάκη Ζωγράφου στη Λαζαρίνα της Θεσσαλίας. Οικονόμος καθώς ήταν είχε το κουμάντο του. Αυτόν σκέφτηκαν οι αείμνηστοι πρόγονοί μας,και χωρίς να χάσουν καιρό, τρεις απ’ αυτούς, οι Λάμπρος Παπαγιάννης, Απόστολος Κωσταβασίλης και Χρήστος Ξυνός ταξίδεψαν στη Λαζαρίνα και έπεισαν τον Αναγνώστη Αλυμάρα να έρθει στην Άρτα και να εγγυηθεί για την εξαγορά του χωριού. Πράγματι ταξίδεψε μαζί τους στην Άρτα, ενώ κατέβηκαν και πολλοί χωριανοί για να συναντήσουν τους ανθρώπους του Καραπάνου. Αυτοί δεν τον δέχτηκαν στην αρχή ως εγγυητή γιατί τους ήταν άγνωστος και δεν γνώριζαν την οικονομική του κατάσταση. Τότε ο Αναγνώστης έβγαλε από το σελάχι, το κιμέρι με τις χρυσές λίρες, το πέταξε πάνω στο τραπέζι και πεισθέντες οι αντίδικοι ότι πράγματι είναι σε θέση να εγγυηθεί, δέχτηκαν να συνταχθεί το συμβόλαιο. Βέβαια στη σύνταξη του συμβολαίου υπήρχαν όροι που εξυπηρετούσαν στο ακέραιο τα συμφέροντα της οικογένειας Καραπάνου, δεδομένου ότι οι πλούσιοι, οι ισχυροί και οι ευνομούμενοι εκείνης της εποχής, επιρέαζαν την πολιτική ζωή της χώρας. (άλλωστε έτσι δυστυχώς συμβαίνει πάντα). Μην ξεχνάμε ότι ο Καραπάνος ήταν υπουργός οικονομικών της τότε Ελληνικής κυβέρνησης.

Η νέα αυτή συμβολαιογραφική πράξη εξαγοράς της Λουψίστας, δηλαδή του Αθαμανίου και κάτω Αθαμανίου από τους ίδιους τους κατοίκους συντάχθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1898, από τους συμβολαιογράφους Άρτας, Αναστάσιο Ρίζο και Ιωάννη Τσίτσα παρουσία του πληρεξούσιου δικηγόρου της Μαρίας Καραπάνου, του περιβόητου Χέλμη και των εκπροσώπων των Αθαμανιωτών που ήταν οι εξής: Αθανάσιος Τσίπρας, Νικόλαος Τυρολόγος, Λάμπρος Παπάς, Κωνσταντίνος Ψωράκης, Απόστολος Καραγιάννης, Φώτης Στασινός, Νικόλαος Γάκης, Κωνσταντίνος Στούμπος, Σωτήρης Δ. Φωτης, Αλέξιος Γ. Φώτης, Απόστολος Χρήστο Κώστας, Γεώργιος Μάστορας, Γεώργιος Κοντογιώργος, Δημήτριος Λιλής, Λάμπρος Χατζηγιάννης, Γεώργιος Ι. Κωσταβασίλης, Χρήστος Σχωρτσιανίτης και Δημήτριος Ι. Ζορμπάς. Το χρηματικό ποσό της εξαγοράς ήταν τεράστιο για την εποχή εκείνη. Επί πλέον μπήκε στο συμβόλαιο και ο τόκος 6% ετησίως. Κανονίστηκε σε δόσεις, αφού δόθηκε η προκαταβολή και ο χρόνος εξόφλησης 33 χρόνια και 8 μήνες. Πάντως όροι απαράβατοι, στο συμβόλαιο, το χωριό (κτήματα, σπίτια κλπ) να παραμείνουν στην κυριότητα του Καραπάνου μέχρι τελικής αποπληρωμής του συμφωνηθέντος ποσού και των τόκων. Όπως αναφέρεται στο συμβόλαιο, οι αγοραστές χωρίστηκαν σε 18 ομάδες. Κάθε ομάδα αποτελούνταν από πέντε έως δέκα οικογένειες και τα μέλη της κάθε ομάδας ήταν υποχρεωμένα να πληρώνουν αλληλέγγυα, δηλαδή αν ένα μέλος δεν είχε να πληρώσει, ήταν υποχρεωμένοι να πληρώσουν για λογαριασμό του, τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας με μέριμνα του αρχηγού αυτής, ο οποίος πλήρωνε και τα περισσότερα.

Σε αυτές ακριβώς τις περιπτώσεις και στις δυσκολίες ορισμένων ο αείμνηστος Αναγνώστης βρέθηκε συμπαραστάτης, βοηθώντας οικονομικά όσους δεν μπορούσαν να πληρώσουν, με αποτέλεσμα, ο αξιόλογος αυτός άνθρωπος να πεθάνει πάμπτωχος και πεινασμένος, στη σβάρα όπως έλεγαν οι παλαιότεροι. Αξιοσημείωτο είναι πως οι εισπράκτορες της οικογένειας Καραπάνου όταν έρχονταν στο χωριό για να εισπράξουν τις δόσεις συνοδεύονταν πάντοτε από Χωροφύλακες και όσους δυστροπούσαν ή δεν είχαν να πληρώσουν, τους συλλαμβάνανε και ακολουθούσαν, ξυλοδαρμοί, κάθε είδους εξευτελισμοί και στο τέλος κατασχέσεις ακόμα και οικόσιτων ζώων. Βέβαια όλη την δασική έκταση η πωλήτρια Μαρία Κ. Καραπάνου και οι κληρονόμοι της, την κράτησαν στην κυριότητά τους μέχρι το 1923 που την παραχώρησε στους εξαγοραστές τελείως αποψιλωμένη από δέντρα, γιατί όλα αυτά τα χρόνια αυτή και οι κληρονόμοι της, πωλούσαν την ξυλεία χωρίς να ενδιαφέρονται για την απογύμνωση αυτών των δασικών εκτάσεων.

Σημειωτέον δε πως όταν λέμε την παραχώρησε εννοούμε μόνο την εκμετάλλευση, τη νομή, γιατί την υψηλή κυριότητα την ανέλαβε και την πήρε το κράτος. Αυτή δε πάλι μετά από πολύχρονους και πολυέξοδους δικαστικούς αγώνες, πήραν τελικά οι Αθαμανιώτες το έτος 1998. (Αριθ. πρωτ. απόφασης 71110/11108/7 Οκτωβρίου 1998).

Με την παραχώρηση που έγινε λοιπόν το 1923 οι πρόγονοί μας προχώρησαν στην ίδρυση του Συνεταιρισμού. Έτσι το έτος 1925 ιδρύθηκε ο Αναγκαστικός Συνεταιρισμός Δάσους και Χορτονομής Λουψίστας μετά από σχετικό Νομοσχέδιο και νόμο του κράτους περί ιδρύσεως Αναγκαστικών Συνεταιρισμών. (νόμος 602/1915). Η έγκριση για την ίδρυση υπεγράφη στις 24 Μαρτίου 1925.

______________________
ΣHM.1. το ζουμί είναι ότι στο τρίπτυχο ΠΑΤΡΙΣ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, η Οικογένεια κρατά τη μεγαλύτερη πτυχή ενώ η Θρησκεία την συναγωνίζεται επαξίως στον αφανισμό της τρίτης πτυχής, της Πατρίδας, την οποία και οι δυο φαταούλες πτυχές προτάσσουν υποκριτικά πρώτη και διαρκώς προσπαθούν να πείσουν πως ό,τι (δια)πράττουν "το κάνουν για τη Πατρίδα" -πράγμα για το οποίο (ότι έκανε κάτι για την Ελλάδα δλδ) με έπεισε μέχρι τώρα μόνο η Βούλα Πατουλίδου.
ΣΗΜ.2. Διάβασα επίσης:
2.1. το άρθρο Το μεγάλο έγκλημα σε βάρος της Αθήνας του Στεφανου Μανου στη Καθημερινή
2.2. το ποστ The God Delusion (again) του j95. Με την ευκαιρία αυτή, ανανέωσα τη μνήμη μου ξαναπερνώντας από το ενδιαφέρον παλαιότερο ποστ Eίναι η Eπιστήμη Θρησκεία; του Cyrusgeo.

έναρξη παράνοιας ή...



Σήμερα το πρωί ξύπνησα νωρίς νωρίς, με μια σκέψη σαν προσευχή: «Στείλε Θεούλη μου ένα πολυκόλπο να σωθεί αυτή η χώρα», ενώ παράλληλα τριγυρνούσε στο μυαλό μου η επωδός από κάποιο τραγούδι του Χάρρυ Κλυνν «Αυτή η χώρα δε σώζεται με τίποτα να 'ούμ'»

..μάλλον φταίει το ότι κοιμήθηκα νωρίς χτες το βράδυ..

Δευτέρα 6 Αυγούστου 2007

Rodia Radio: 18 KEIMENA - ΙI - Καίη Τσιτσέλη



Ενα δωράκι για το φίλο μου το Σωτήρη, τον κολλητό μου λέμε. Ναι, για σένα Σωτηράγκαθο, εύχομαι Χρόνια Πολλά και πολύ Χαρούμενα και ανεβάζω σήμερα πριν την ώρα του το διήγημα «Μικρός διάλογος» της Καίης Τσιτσέλη και μπορείτε να το ακούσετε όλοι εδώ, στο Rodia Radio

αν δεν ανοίγει ο σύνδεσμος, διαλέξτε:
http://rodia.podomatic.com/

Rodia Radio: 18 KEIMENA - Ι - Σεφέρης



Είπα να πάρω λίγο πιο σοβαρά το έργο της αναγνώστριας κειμένων κι έτσι, κάθε Δευτέρα, θα διαβάζω κείμενα ελλήνων λογοτεχνών. Η αρχή γίνεται -τιμής ένεκεν- με τα 18 ΚΕΙΜΕΝΑ, έκδοση 1970, ένα συλλογικό έργο ανθρώπων που, μεσα στη δικτατορία, είχαν το θάρρος να δημοσιεύσουν αυτό το κοινό βιβλίο ως πράξη αντίστασης και παράδειγμα συνεργασίας και αλληλεγγύης. Το βιβλίο θα διαβαστεί ολόκληρο, όλα τα έργα, με τη σειρά που είναι γραμμένα.

Σήμερα, μαζί με τα Περιεχόμενα και τον Πρόλογο, ακούγεται το ποίημα του Γ. Σεφέρη «Οι γάτες τ' άη Νικόλα», γραμμένο στις 5 Φεβρουαρίου 1969. Την επόμενη Δευτέρα, σειρά έχει το διήγημα της Καίης Τσιτσέλη «Μικρός διάλογος».

Μπορείτε να το ακούσετε εδώ, στο Rodia Radio

αν δεν ανοίγει ο σύνδεσμος, διαλέξτε:
http://rodia.podomatic.com/

Κυριακή 5 Αυγούστου 2007

το πάλκο και το σένικο


Η βραχνή λαρύγγω, ντυμένη στα μαύρα, ανέβηκε στο πάλκο. Τάνυσε τους μύες του λαιμού μήπως και μακρύνει. Κίνησε το λαιμό, δεξιά αριστερά και άνω, με το βλέμμα πάντα στυλωμένο στο πάτωμα -σεμνά. Προσπάθησε να φέρει στο νου της την άρια που είχε δει να τραγουδά σε ένα κανάλι μια μεγάλη αοιδός της όπερας, μαυροντυμένη επίσης, και αμόλησε το πρώτο τριπλό βογγητό: «Ααααααχ - αααααα - ΑΧ!» Το κοινό παρακολουθούσε μαγεμένο και εκείνη συνέχισε να καθαρίζει το λαρύγγι της νομίζοντας ότι άδει. Το κοινό επίσης, νόμιζε ότι αυτό είναι τραγούδι, χειροκροτούσε από καιρού εις καιρόν, μεταξύ των τσουγκρισμάτων «εβίβα!», «να παν τα φαρμάκια κάτω!» και «να καούν τα τέλια!» μέχρι τη στιγμή που ακούστηκε ένα πραγματικό γαύγισμα έξω από το μαγαζί.

Σάββατο 4 Αυγούστου 2007

ΧΩΡίΣ ΛόΓΙΑ




το κράτος λειτούργησε (βλ. αποκάτω)





http://www.flickr.com/photos/9526577@N06/996253878/

ΠΡΟΤΕΙΝόΜΕΝΗ ΔΡάΣΗ σε τέσσερα βήματα



Ξεκίνησε με το ποστ: Καταγγελία στην ΕΤ1 για ψευδή διαφήμιση, Κυριακή, 29 Ιούλιος 2007

Συνεχίστηκε με πρόταση για κινητοποίηση: Κινητοποίηση για την ψευδή διαφήμιση στην ΕΤ1 και ΕΤ3 σχετικά με το προϊόν "Smokess Chip Card", Τρίτη, 31 Ιούλιος 2007

Η πρόταση έγινε συγκεκριμένη: Κινητοποίηση αύριο, για το "Smokeless Chip Card", Πέμπτη, 2 Αύγουστος 2007

Η δράση πραγματοποιήθηκε: Κινητοποίηση για απαγόρευση του "Smokeless Chip Card" σήμερα, Παρασκευή, 3 Αύγουστος 2007

-->> Ολα αυτά, συγκεντρωμένα εδώ: Φιλοσοφίες όλκης. Emporas


Παρατήρηση:

Πράγματι, είναι όπως τα γράφει ο... δράστης! Ενα προϊόν που έχει κριθεί μούφα και η προβολή/διαφήμισή του έχει απαγορευτεί σε άλλες χώρες της Ε.Ε., διαφημίζεται και πωλείται στην Ελλάδα από κανάλι τηλεπωλήσεων και όχι μόνο. Διαφημίζεται και στα κρατικά κανάλια ΕΤ1 και ΕΤ3.

Θα πει κάποιος "και τι σε νοιάζει εσένα" και θα έχει δίκιο. Δεν με νοιάζει καθόλου και να πάνε να πνιγούνε όλοι και να χορεύουν στο σβέρκο τους οι διάφοροι κομπογιαννίτες και διαστρεβλωτές και σκασίλα μου στη τελική. Μυαλό έχω και το χρησιμοποιώ και τι με κόφτει να το χρησιμοποιούνε κι άλλοι -όσο, και ΑΝ, έχουν τεσπα- και σάμπως μοιράζονται βραβεία σε όσους παίζουν το ρόλο του ξυπνητηριού σε αυτό τον τόπο; Ασ' τους να κοιμούνται λοιπόν... Κι αν τα επιτόκια τετραπλασιάζονται και τα δάνεια έχουν πάει στο 80% πάνω, ας πρόσεχαν! Κι αν έχουν φρακάρει τα ράφια τους με βιβλία προφητικά, τιμωρημένοι έτσι κι αλλιώς θά 'ναι -αν τα διαβάσουν λέμε...

Εδώ όμως εξετάζεται μια περίπτωση που ΕΝΑΣ άνθρωπος μονάχα τολμά να κάνει την εξαίρεση του κανόνα: Με κάνα δυο τηλεφωνηματάκια. Μηδέν κόστος, σχετικά. Μας καλεί να τον μιμηθούμε και να ανταλλάξουμε τις εμπειρίες μας από την επικοινωνία μας με τους "υπευθύνους". Προτείνω να το πράξουμε. ΔΕΝ θα μας τρελάνουν!!!

-->> Μπορώ να δικαιολογήσω την αδιαφορία και τον ωχαδερφισμό κάποιων μεγάλων σε ηλικία ανθρώπων, που έχουν το σύνδρομο του "καρφιού", όπως μπορώ να καταλάβω και τη θερινή ραστώνη που έχει καταβάλλει τις δυνάμεις μας τώρα με τη ζέστη. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι... Ας το αφήσω καλύτερα.. ζεσταίνομαι... μπορεί και να το ξέχασα κιόλας...

_____________________
ΚΟΥΪΖ: γιατί γράφει "φιλοσοφίες όλκης"..? χεχε

Παρασκευή 3 Αυγούστου 2007

Δεν μας πτοεί ΤίΠΟΤΑ λέμε...



Χαμηλοί μισθοί και συντάξεις;

Πανάκριβο κόστος ζωής;

Ξύλο και των γονέων -που λένε;

Δηλητηριασμένα τρόφιμα;

Φωτιές, Σεισμοί, Λιμοί, Λοιμοί και Καταποντισμοί;


Ο ΕΛληνας δεν το βάζει κάτω!

Επιζεί παρόλα αυτά τα δυσάρεστα και...

ΞΑΝΑ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΡΑΒΑ ΤΡΑΒΑ ΤΡΑΒΑ


(το τί ακριβώς "τραβά" μαντέψτε το)




__________________________
ΣΗΜ.1. έμπνευσης σύνδεσμοι:
Νόμιμη δηλητηρίαση! Oneiros στο buzz
Ελλάδα - ΗΠΑ: ποια χώρα είναι ακριβότερη Talos στο buzz

ΣΗΜ.2. για το ξύλο και τις φωτιές δεν δίνω σύνδεσμο, είναι πολλοί...

-->> αν δεν ανοίγουν οι σύνδεσμοι, διαλέξτε:

http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20070801&nid=5410562&sn=%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%91%CE%94%CE%91&spid=876
http://americaninathens.wordpress.com/2007/06/22/greece-vs-usa-price-comparison/
http://buzz.reality-tape.com/


επιστολή από Το Θάρρος Της Γνώμης Σας



Ελαβα μια επιστολή από κάποιο ξεχασμένο αλλά σημαντικό κοινό φίλο, που τον έχουμε εξοβελίσει οι περισσότεροι και ψάχνουμε τρόπους να τον φέρουμε κοντά μας ξανά, να μας βοηθήσει, γιατί η βοήθειά του είναι πολύτιμη, με την επιθυμία να την ανεβάσω στο μπλογκ, να τη διαβάσουν όλοι οι παλιοί και νέοι φίλοι του.


Αγαπημένοι μου φίλοι,

δεν σας ξεχνώ εδώ στην εξορία που συμβάλλατε να με στείλουν και μόλις βρήκα ένα πισι ελεύθερο σας στέλνω ένα γραμματάκι. Δεν είναι για να "ευθυμήσουμε λιγάκι", αλλά έτσι, χωρίς σκοπό, στέλνω μερικές σκέψεις που έκανα και θα ήθελα να μου πείτε τι σκέφτεστε κι εσείς:

Δεν υπάρχει απυρόβλητο στη βία. Ασκείται οπουδήποτε, επάνω σε οποιονδήποτε. Αφού το κράτος είναι ο πρώτος διδάξας, γιατί ο γονιός να μη βαράει το παιδί του; Γιατί ο άντρας να μη κακοποιεί τη γυναίκα του; Γιατί ο πολίτης να μη διεκδικεί βίαια τα δικαιώματά του;
Οταν η αστυνομία δέρνει μέσα στα δικαστήρια και οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης σηκώνουν τα χέρια ψηλά (για να μη τις φάνε κι αυτοί) τί μπορεί να περιμένουμε; Ξύλο μέσα στη Βουλή; Ξύλο στις δημόσιες υπηρεσίες; Ξύλο στα μέσα συγκοινωνίας; Ξύλο και βία παντού λοιπόν;

Υστερα, μιλάμε για ευγένεια, ανθρώπινα δικαιώματα, προστασία αδύναμων πολιτών με ειδικές ανάγκες, αβοήθητα ζωάκια, καμμένα δάση, κλπ κλπ.

Ας εξεταστεί από ψυχολόγους και ψυχιάτρους το θέμα. Μπορεί και η συμπεριφορά των οδηγών στους δρόμους να είναι μια μορφή εκτόνωσης για τη βία που δέχονται καθημερινά.

Με τιμή,

Το Θάρρος Της Γνώμης Σας



ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες



Μια συλλογή από άρθρα, Νόμους, κλπ, σχετικά με τη Πάρνηθα στην ιστοσελίδα: ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΧΩΡΩΝ

..και..
μια είδηση από τη συλλογή της ιστοσελίδας Engineering:

Ελληνική Τεχνοδομική: Πώληση συμμετοχής στο Καζίνο Πάρνηθας
26/6/2007, 7:00:00 πμ - Ναυτεμπορική

ΓΙΑ ΠΩΛΗΣΗ της συμμετοχής της στο Καζίνο Πάρνηθας κάνει λόγο για πρώτη φορά σε επίσημη παρουσίασή της στους θεσμικούς στο Λονδίνο η Ελληνική Τεχνοδομική (ΕΛΤΕΧ). Η ΕΛΤΕΧ ελέγχει το 30% της εταιρείας Athens Resort Casino, η οποία με τη σειρά της συμμετέχει στην Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας. Η πρόθεσή της αυτή είχε γίνει γνωστή και στο παρελθόν, χωρίς να πάρει επίσημη μορφή, ενώ πιθανός αγοραστής μπορεί να είναι το επενδυτικό κεφάλαιο ΒC Partners το οποίο ελέγχει το υπόλοιπο 70% της Athens Resort Casino.
Σύμφωνα επίσης με την παρουσίαση που γίνεται στo πλαίσιο Roadshow, υπό την διοργάνωση της Citigroup, η ΕΛΤΕΧ από τη συμμετοχή της στη Γέφυρα Ρίο-Αντίρριο αναμένει έσοδα (μερίσματα) της τάξεως των 230 εκατ. ευρώ μέχρι το 2040, χωρίς να υπολογίζεται η αύξηση του ποσοστού της λόγω της συγχώνευσης με την Παντεχνική. Ακόμη, το 2007 τα έσοδά της από τη δραστηριότητα της διαχείρισης αποβλήτων υπολογίζονται σε 70 με 75 εκατ. ευρώ και το 2008 90 με 100 εκατ. ευρώ.

Πέμπτη 2 Αυγούστου 2007

σε χρώμα γκριζοπράσινο ανοιχτό



Στην αρχή, πήρε ένα σεντονάκι και τυλίχτηκε. Κατόπιν, πήρε και μια λινή κουβερτούλα. Μετά, έβαλε από πάνω μια κουβέρτα μάλλινη. Υστερα, πρόσθεσε πάνω από όλα αυτά ένα πάπλωμα λεπτό. Στο τέλος, επειδή εξακολουθούσε να κρυώνει πολύ, ο πάγος της ψυχής να κριτσανίζει στα δόντια σα να μάσαγε άμμο, χώθηκε κάτω από ένα ηφαίστειο, έλιωσε, και τινάχτηκε μαζί με τη λάβα όταν αυτό εξερράγει. Λίγο μετά την έκρηξη, αποφάσισε να τετραγωνίσει τη σκέψη του και να τα βλέπει όλα σε χρώμα γκριζοπράσινο ανοιχτό.

_______________________
ΣΗΜ. ακούστε σήμερα την Επαφή Με Τον Τοίχο
-->> αν δεν ανοίγει ο σύνδεσμος, διαλέξτε:
http://rodia.podomatic.com/entry/2007-08-01T15_22_05-07_00

Τετάρτη 1 Αυγούστου 2007

ΦΕΣΤΙΒάΛ ΟίΤΗΣ - ΑύΡΙΟ, ΠέΜΠΤΗ 2 ΑΥΓΟύΣΤΟΥ



ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΛΙΑΤΣΙΚΑΣ - ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΖΟΥΛΗΣ

Πέμπτη 2 Αυγούστου
Τόπος τεχνών ΧΩΡΑ
Προπώληση εισιτηρίων καφωδείο ΟΡΦΕΑΣ
Πληροφορίες: 6936995142

Το φεστιβάλ Οίτης σας παρουσιάζει την Πέμπτη 2 Αυγούστου τον Φίλιππο Πλιάτσικα σε μια συναυλία έκπληξη παρέα με τον Βασίλη Καζούλη, στον τόπο τεχνών ΧΩΡΑ, στη θέση Λελέικα ανάμεσα Μεξιάτες με Λουτρά Υπάτης.

Βασικός συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής του εμπορικότερου συγκροτήματος όλων των εποχών στην Ελλάδα, των Πυξ Λαξ. Έχει γράψει ή ερμηνεύσει τραγούδια όπως: Παλιές αγάπες, μοναξιά μου όλα, έπαψες αγάπη να θυμίζεις, όλο μ’ αφήνεις να σ’ αφήσω, για κείνη μη μου λες, δεν θα δακρύσω, γιατί, υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ, τι είναι αυτό που μας ενώνει κ.α. Μετά το σταμάτημα των Πυξ Λαξ το Σεπτέμβρη του 2004, οι προσωπικοί δίσκοι που ακολούθησαν «Τι δεν έμαθε ο θεός (2005)» και η ζωντανή ηχογράφηση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών «Ταξιδεύοντας με άλλο ήχο (2006)» στέφθηκαν από ανάλογη εμπορική επιτυχία και έγιναν χρυσοί. Το ίδιο συμβαίνει και στις live εμφανίσεις, είτε τις προσωπικές είτε στις συνεργασίες του όπως με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και τον Διονύση Τσακνή που περιόδευσαν σε όλη την Ελλάδα για ενάμιση χρόνο και έκλεισαν με μια εντυπωσιακή παράσταση, η οποία έγινε στον Ζυγό και ονομάστηκε «25 χρόνια το δικό μας ροκ». Το ίδιο συνέβη και με τον Μ. Φάμελλο. τους ΟΝΑΡ και την Ευσταθία το καλοκαίρι του 2006. Έχει συνεργαστεί δισκογραφικά ή συναυλιακά με καλλιτέχνες απ’ την Ελλάδα και το εξωτερικό όπως: R.E.M., Sting, I. Mouvrini, Eric Burton, Mark Almond, Gordon Gano (Violent Femmes), Γιώργο Νταλάρα, Χάρις Αλεξίου, Χάρη και Πάνο Κατσιμίχα, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Δημήτρη Μητροπάνο και άλλους. Το Φεβρουάριο του 2007 κυκλοφορεί ο νέος του δίσκος για τον οποίο καλύτερα να παραθέσουμε ένα πολύ μικρό σημείωμα που έγραψε ο ίδιος :

«Κάποιες φορές αισθάνεσαι ότι σε αφορούν όλα. Ένα χτυπημένο μικρό παιδί από βόμβα στο Λίβανο που το 'χει η μητέρα του στην αγκαλιά της, τα δάση του Αμαζονίου που καταστρέφονται ανελέητα, οι άνθρωποι που μένουν δίπλα σου ακόμα και οι ήχοι που βγάζει το γέλιο ή το κλάμα ενός μικρού παιδιού. Ο δίσκος ονομάστηκε «ΟΜΝΙΑ» που σημαίνει «ΟΛΑ»

Φ. Π.


Μαζί του ο Βασίλης Καζούλης για να μας θυμίσει αγαπημένες παλιές επιτυχίες όπως «Φανή», «Αν ήσουν άγγελος», «Κάτι να γυαλίζει»και πολλά άλλα.

Για τις ανάγκες αυτού του καινούριου ήχου, τον Φίλιππο Πλιάτσικα συνοδεύουν εξαιρετικοί μουσικοί:

Αλέκος Αράπης – Μπάσο,
Αλέκος Κούρτης – Ντραμς,
Κώστας Μιχαλός – Κιθάρα,
Γιάννης Σκούταρης – Πλήκτρα,
Αναστασίου Ειρήνη – Τσέλο,
και επίσης συμμετέχει ο ράπερ Mc yinka.

Καλό μήνα, αν και φτωχότεροι...



"ΠΕΘΑΝΕ Ο ΑΝΤΟΝΙΟΝΙ"

"ΠΕΘΑΝΕ Ο ΜΠΕΡΓΚΜΑΝ"

-->> BLOG ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ cinema (Υπεύθυνος ύλης: Γιώργος Κορμικιάρης)


Metablogging.gr Comments Headline Animator