Κουράγιο φίλοι, καλή δύναμη!
Περαστικά καλό μου, περαστικά κι αγύριστα τα δύσκολα.

--->> ήθελα να γράψω κάτι δικά μου, αλλά τώρα τα βρίσκω αμελητέα...
Ολα είναι χύμα εδώ μέσα, αντιπροσωπευτικά του χάους.
Ολα ανακατεύονται με χάρη κι ένα μάτι
-στο βάθος βάθος της γαβάθως!- κοιτάζει λαίμαργα.
Τι κοιτάζει; Ισως τον ήλιο, ίσως το σκοτάδι που το καταπίνει,
ποιος ξέρει; Ανάλογα με τη στιγμή και την όρεξη.
Μπορεί να βλέπει εμένα που γράφω, μπορεί να βλέπει και τον αναγνώστη.
Εμένα, δεν με νοιάζει αν το μάτι με κοιτάζει. Εσάς;
Posted by
Rodia
at
4/08/2007 03:08:00 π.μ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου